ေႁမြတို႔ရဲ႕ ဘုရင္ အဆိပ္ အျပင္းဆုံး ငန္းေတာ္က်ားေႁမြ ရဲ႕ ေႁမြေႁမြခ်င္း မ်ိဳခ်ေနတဲ့ ႐ုပ္သံ ႏွင့္ ဗဟုသုတ

ေႁမြတို႔ရဲ႕ ဘုရင္ အဆိပ္ အျပင္းဆုံး ငန္းေတာ္က်ားေႁမြ ရဲ႕ ေႁမြေႁမြခ်င္း မ်ိဳခ်ေနတဲ့ ႐ုပ္သံ ႏွင့္ ဗဟုသုတ

ငန္းေတာ္က်ားေႁမြသည္ အဆိပ္ျပင္း ေသာ ေႁမြတစ္မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ေတာင္အာရွ ႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွတြင္ ေတြ႕ရေလ့ ရွိသည္။ စုစုေပါင္း မ်ိဳးစိတ္ ၁၃ မ်ိဳးမွ် ေတြ႕ရွိထားသည္။

က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ေႁမြပုံျပင္ေတြက အေတာ္မ်ားပါတယ္။ အျငႇိဳးႀကီး အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေႁမြေတြအေၾကာင္းကို ကာလသားႀကီးေတြက လသာသာညေတြမွာ ႐ြာဦးေက်ာင္း စႀကႍအုတ္ခုံမွာ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။

ေႁမြေဟာက္အေမတေကာင္က သူ႔ဥေတြကို ယူသြားတဲ့ ႐ြာသားေနာက္ကို အနံ႔ခံလိုက္ၿပီး မိသားစုအားလုံးကို ေပါက္သတ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး။ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေႁမြေဟာက္မက သူ႔အေဖာ္ေႁမြေဟာက္ထီးကို သတ္သြားတဲ့ တံငါသည္တေယာက္ရဲ႕ ေျခရာကို ေပါက္လိုက္တာ တံငါသည္က သူ႔အိမ္မွာပဲ ေႁမြဆိပ္တက္ေသသြားတဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး။ ေႁမြဖမ္းသမားတေယာက္ဟာ ေႁမြေပြးမတေကာင္ကိုသတ္ၿပီး ဂုန္နီအိတ္ထဲထည့္၊ အိမ္ကို ေက်ာပိုးျပန္အလာမွာ ေႁမြေပါက္ကေလးေတြက အေမ့ေႁမြေပြးမရဲ႕ဗိုက္ကေန ထြက္လာ ပါးစပ္ကေန ထြက္လာၿပီး ေႁမြဖမ္းသမားကို ေနာက္ေက်ာက တက်စ္က်စ္ ကိုက္။ အဆိပ္တက္လာမွ ေႁမြဖမ္းသမားလည္း သတိထားမိေတာ့ အိမ္မေရာက္ခင္ လမ္းမွာပဲ ေသသြားတဲ့အေၾကာင္း။ အစုံပါပဲ။

ေႁမြေတြထဲမွာ ေႁမြေပြးက အေကာင္လိုက္ ေပါက္တယ္ လို႔ မွတ္သားပါတယ္။ (ေႁမြေဟာက္နဲ႔ ေႁမြေပြး က်ေနာ္ အမွတ္မွားႏိုင္ပါတယ္)။ သားေပါက္ေတြကို ဥက ေပါက္တာ မဟုတ္ဘဲ အေကာင္လိုက္ အန္ထုတ္တဲ့ အဲဒီေႁမြေပြးမ်ိဳးဟာ တခါတည္း အေကာင္ ဒါဇင္ခ်ီ ေမြးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေမြးၿပီးၿပီးခ်င္းမွာပဲ မိခင္ေႁမြေပြးမႀကီးက တေကာင္ခ်င္းကို လိုက္စားပါတယ္။ လြတ္သြားတဲ့ အေကာင္ေပါက္ေတြေလာက္ပဲ ရွင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒီလိုဆိုေတာ့ ဒါဝင္ရဲ႕ သီအိုရီအတိုင္းေပါ့။ ရွင္သန္ဖို႔ ႐ုန္းကန္ရတာေပါ့ေလ။ စစ္တိုက္ေတာ္တဲ့ ေရွးေခတ္ စပါတာေတြလို ငယ္ငယ္ကတည္းက အၾကမ္းပတမ္း ေလ့က်င့္တာမ်ိဳးေပါ့။ အခုထိလည္း တခ်ိဳ႕လူမ်ိဳးစုေတြက ေမြးကင္းစကေလးကို က်န္းမာေအာင္လုပ္တဲ့ ႐ိုးရာလုပ္နည္းေတြ ရွိပါတယ္။ ေဆးပညာအရ မွားယြင္တာမ်ိဳး လည္း ရွိပါတယ္။

ေႁမြအေၾကာင္းဆက္ရရင္ ေႁမြေဟာက္က နားထိုင္းတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဒါသႀကီးတတ္တယ္။ ရန္သူနဲ႔ ရင္ဆိုင္တဲ့အခါ ပါးပ်ဥ္းေထာင္ၿပီး တရႉးရႉး မႈတ္ပါတယ္။ ေၾကာင္တေကာင္ အစာနင္ေနတဲ့အခါ အာေခါင္ျခစ္တာနဲ႔ တူပါတယ္။ နားေလးေပမယ့္ ျမန္ခ်က္က ယင္ေကာင္ေတာင္ မလြတ္ပါဘူး။ ေႁမြေပြးကေတာ့ ေသြးေအးပါတယ္။ ပါးပ်ဥ္းလည္း မေထာင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဆိပ္ျပင္းတာေၾကာင့္ ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။ ၾကားဖူးနားဝ ပုံျပင္ေတြေၾကာင့္ ပိုေတာင္ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေႁမြေတြ အဆိပ္ျပင္းတယ္ဆိုတာ ငန္းေတာ္က်ားကို မမီပါဘူး။ ငန္းေတာ္က်ားဆိုတာ ေႁမြဘုရင္ပါ။

က်ေနာ္တို႔ၾကည့္ဖူးတဲ့ ဟိႏၵီ႐ုပ္ရွင္ေတြမွာလို ေႁမြဘုရင္မက လူေယာင္ ဖန္ဆင္းတတ္သလားလို႔ က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ေတြးဖူးပါတယ္။ ငန္းေတာ္က်ားက ေႁမြသူေတာ္ေကာင္းလို႔ ဆိုရပါမယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ရန္မူေလ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခန႔္မသင့္လို႔ ေပါက္ရင္လည္း ေဆးမရွိဘူး ဆိုၾကပါတယ္။ ေရာင္စုံအကြက္ေတြ ဖုံးထားတဲ့ ကိုယ္လုံးနဲ႔ အေတာ္လွတဲ့ေႁမြပါ။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေခြေနတတ္ၿပီး၊ သြားလာရင္လည္း ဆင္မယဥ္သာ သြားတာ ေတြ႕ဖူးပါတယ္။ ေႁမြေဟာက္လို ပါးပ်ဥ္းလည္းမေထာင္၊ ေႁမြေဟာက္လို ရန္မူတဲ့ပုံလည္း မျပပါဘူး။ လယ္ထဲမွာ ငန္းေတာ္က်ားရွိရင္ ေအးခ်မ္းတယ္။ တျခား အဆိပ္ ျပင္းေႁမြေတြ မေနတဲ့အတြက္ လယ္သမားေတြက ငန္းေတာ္က်ားကို သတ္ဖို႔ေဝးလို႔၊ မေတာ္တဆ ထိမိတာမ်ိဳး ျဖစ္မွာစိုးတဲ့အခါ ေလးေလးစားစား ေျပာၿပီး ေနရာေျပာင္းခိုင္းပါတယ္။ ေႁမြကလည္း စကားနားလည္တဲ့အလား အသာတၾကည္ ထြက္သြားတတ္ပါတယ္။

ငန္းေတာ္က်ားကို မ႐ိုက္ၾက၊ မသတ္ၾကတဲ့အေၾကာင္းထဲမွာ သူ႔ကိုယ္ေပၚက အေျပာက္အကြက္ေတြနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ လူေျပာသူေျပာ ပါးစပ္ပုံျပင္အရ သူ႔အကြက္ေတြက အဆိုး အေကာင္း၊ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ၊ က်န္းမာျခင္း ေရာဂါထူျခင္း စသျဖင့္ ရွိတယ္ ဆိုပါတယ္။ ကိုယ္႐ိုက္မိတဲ့ အကြက္အတိုင္း ကိုယ္ခံရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ငန္းေတာ္ က်ားက ေႁမြသူေတာ္ေကာင္း ေႁမြဘုရင္ျဖစ္လို႔ သူက အလိုရွိရင္ တျခားေႁမြေတြက သူ႔အစာအျဖစ္ သူ႔ပါးစပ္ထဲ အလိုလို အလိုက္တသိ ဝင္ေပးၾကတာကို မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ဖူးသူလည္း ရွိတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ျဖစ္လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ စပါးႀကီးေႁမြေတြက သားေကာင္ကို ညႇိဳ႕တာလည္း ဒီသေဘာမ်ိဳး ျဖစ္မွာပါ။ အေကာင္အ႐ြယ္အရ စပါးႀကီးက အႀကီးဆုံးျဖစ္ေပမယ့္ သူက ေရေႁမြလို အဆိပ္မရွိပါဘူး။ အင္အားႀကီးလို႔ သားေကာင္ကို အ႐ိုးေတြေခ်ၿပီး မ်ိဳႏိုင္တယ္။ ႏိုင္ငံျခား႐ုပ္ရွင္ထဲက ေႁမြေတြက အသိဉာဏ္လည္းျမင့္၊ အ႐ြယ္ကႀကီး အဆိပ္ကျပင္းေသး ဆိုေတာ့ ပိုေၾကာက္စရာေပါ့။

ေလာကနီတိမွာ ေႁမြကို ေျမေခြးလို ေကာက္က်စ္တဲ့ပုံရိပ္ကို ေဖာ္ပါတယ္။ ‘သူက ေႁမြပဲ’ ‘ေႁမြဟာက္လို မိန္းမ’ စသျဖင့္ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဟိႏၵီ႐ုပ္ရွင္ေတြမွာ ေႁမြကို ဇာတ္လိုက္ထားၾကပါတယ္။ သူတို႔မွာ ေႁမြဘုရား ရွိပါတယ္။ ျမန္မာေတြဆီက နဂါးဇာတ္လမ္းေတြမ်ိဳးနဲ႔ ဆင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြရဲ႕ နဂါးပုံျပင္ေတြ က ဘုရားရာဇဝင္ေတြမွာ တြဲေနတတ္ပါတယ္။ လူေယာင္ဖန္ဆင္းတတ္ပါတယ္။ ဇာတ္ပြဲေတြ နတ္ပြဲေတြမွာပဲ ျမင္ရပါတယ္။ အျပင္မွာ ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘုရားပြဲေတြမွာ နဂါးသိုက္က ဝင္ပူးၿပီး လူးလိမ့္ေနတာမ်ိဳးေတာ့ ရွိပါတယ္။ က်ိဳက္ထီး႐ိုးဘုရား ရာဇဝင္မွာ နဂါးဥေတြ၊ နဂါးဇာတ္လမ္းေတြ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ ပါဝင္ပါတယ္။ အခုေခတ္ကေလးေတြေတာ့ ဒါေတြ ၾကားဖူးဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ ယုံမယ္လည္း မထင္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ငယ္ငယ္က ေႁမြပုံျပင္ေတြကို ေျပာျပရင္ အခုေခတ္ ကေလးေတြ ေစာဒကတက္ၾကပါလိမ့္မယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္က က်ိဳက္ထီး႐ိုးဘုရား သြားတဲ့လမ္းမွာ ‘ဤအပင္ နတ္ႀကီးသည္’ လို႔ ေရးထား’တာေတြ ဖတ္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ သစ္တပင္ ေထာင္ ဘယ္ႏွႏွစ္၊ ဒဏ္ေငြ ဘယ္ေလာက္ေရးမွ ရေတာ့တာမ်ိဳးပါ။ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ တဆက္တည္း ငန္းေတာ္က်ား ဆိုတဲ့ ေႁမြနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပုံျပင္ေတြကို ျပန္သုံးသပ္ၾကည့္ပါတယ္။ ငန္းေတာ္က်ားဆိုတဲ့ ေႁမြဟာ က်ေနာ္တို႔ ၾကားဖူးတဲ့ ပုံျပင္ေတြထဲကအတိုင္း ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာပါ။ ရွားပါးတဲ့ေႁမြ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ နဂိုအေနေအးတဲ့ ေႁမြမ်ိဳးျဖစ္လို႔ လူေတြက ရန္မူရင္ အလြယ္တကူ မ်ိဳးတုံးသြားႏိုင္တဲ့ ေႁမြမ်ိဳးစိတ္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မ်ား လူႀကီးေတြက ပုံျပင္ေတြ ဖန္တီးၿပီး မ်ိဳးတုံးမသြားေအာင္ ထိန္းသိမ္းသလား ေတြးမိလာပါတယ္။ အရင္ေခတ္က သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးတို႔၊ ရွားပါးမ်ိဳးစိတ္ ထိန္းသိမ္းေရးတို႔မွ မရွိပဲ။ ငန္းေတာ္က်ား ရွိရင္ တျခားေႁမြဆိုးေတြ မရွိဘူးဆိုတဲ့ လယ္သမားေတြအတြက္ လက္ငင္းအက်ိဳး ရွိ ခ်င္လည္း ရွိပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ စဥ္းစားၾကည္တာက ေႁမြဆိုတာ ေဒါသႀကီးတတ္၊ အျငႇိဳးႀကီးတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေႁမြဘုရင္ဆိုတာ အဆိပ္ကလည္း အျပင္းဆုံး ျဖစ္ရမယ္။ ေဒါသလည္းႀကီးမွ၊ ရက္လည္း ရက္စက္တတ္မွ ျဖစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

အေလာင္းစည္သူမင္းလို လိုအပ္ရင္ ဦးေပါင္းက်ားနဲ႔ ျမင္းက်ားစီးႏိုင္ရမယ္။ ဓားျပဗိုလ္ ဗိုလ္ေအာင္ဒင္လို႔ အသတ္အပုတ္ေရာ ေသနတ္ပစ္ေတာ့ တပည့္ေတြထက္ သာရမယ္ မဟုတ္လား။ ဒါေပမဲ့ ေႁမြေပြး ေႁမြေဟာက္လို ဆတ္ဆတ္အထိမခံ၊ က်ားနာတေကာင္လို အျငႇိဳးတႀကီး ျပန္ခံတိုက္ခိုက္ေလ့ မရွိတဲ့ ငန္းေတာ္က်ားက ေႁမြဘုရင္ဆိုေတာ့ တကယ္ေကာ ျဖစ္ပါ့မလားေပါ့။ အေလာင္းစည္သူလို လူဘုရင္ေတာင္ လိုအပ္ရင္ လက္႐ုံးရည္ျပရတာမို႔ အဟိတ္တိရစာၦန္ေႁမြေတြကို အက်င့္သီလ၊ ဉာဏ္ပညာ၊ သစၥာေမတၱာနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ရလို႔ရပါမလား က်ေနာ္ သံသယဝင္လာပါတယ္။ ေတာျခေသၤ့လို ရာဇမာန္မျပတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း ေႁမြဘုရင္ဟာ သိုးေတြလို လယ္သမားေတြက ေစာင့္ေရွာက္မထားရင္ အသက္ရွင္ပါ့မလားလို႔ က်ေနာ္ သံသယဝင္လာတယ္။

အခုေခတ္ ကေလးေတြက ငန္းေတာ္က်ား ပုံျပင္ေတြအေၾကာင္း မသိႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး။ က်ေနာ္ေတာင္ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပါပဲေလ။ ေႁမြဘုရင္ေတြ အသက္ရွင္ေသးရဲ႕လား။ ႐ြာျပန္ေရာက္ေတာ့မွ ကာလသားေခါင္းႀကီးကို ေမးၾကည့္ရပါဦးမယ္။

crd : ALZ