ငယ္ ခ်စ္ ဦး နဲ႔ လြဲ ခဲ့သူမ်ား မဖတ္ရ!

ေက လးဘဝကိုျပန္လြမ္းမယ္ဆိုၿပီး စဥ္းစားေတာ့ အခ်စ္ဦးကို တန္းျပန္သတိရတာပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ေတြဟာ ဘာေကာင္ႀကီးေတြမွမဟုတ္ပဲ အခ်စ္ဦးအတြက္ဆို သူရဲေကာင္းႀကီးအျဖစ္ရွိခ်င္ခဲ့ၾကတယ္။ ကေလးဘဝကိုျပန္သြားတာနဲ႔အခ်စ္ဦးဆိုတာကလည္း ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ဇာတ္ဝင္ခန္းတစ္ခုလိုပါပဲ။ အခ်စ္ဦးလို႔သုံးတာက Crush ဆိုတဲ့စကားကိုကေလးဘဝက မသိခဲ့ေသးတာေရာ Crush တယ္ဆိုတာထက္ၿပီးျမတ္ႏိုးခဲ့မိတာၾကာင့္ေရာပါ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားလုံးႏွစ္သက္ၿပီး ျပန္တမ္းတၾကတဲ့အျဖဴစိမ္းေက်ာင္းသားဘဝမွာဆို မနက္မိုးလင္းလို႔ေက်ာင္းေရာက္တာနဲ႔ ကိုယ့္အဖြဲ႕ေလးနဲ႔ကိုယ္ ကေလးတို႔သဘာဝေဆာ့မယ္ ကစားမယဒီလိုနဲ႔အခ်ိန္ကုန္တတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္အခ်စ္ဦးဆိုတဲ့ေကာင္မေလးက စိန္ေျပးတမ္းကစားေန သလား ႀကိဳးခုန္ေနသလား ဇယ္ခုပ္ေနသလားဆိုတာကိုလည္း စိတ္ဝင္တစားလိုက္ၾကည့္ခဲ့ၾကဖူးမွာပါ။ အခါအခြင့္သင့္တာနဲ႔ သူကစားေနတဲ့ ဝိုင္းထဲမွာ ကိုယ္ပါဝင္ခြင့္ရဖို႔အသင့္ရွိေနခဲ့ၾကဖူးတယ္မလား။ ကြၽန္ေတာ့္အခ်စ္ဦးဆို သူတအားေဆာ့တာက အဝတ္ကိုမ်က္လုံးမွာစည္းၿပီး လက္ နဲ႔ လိုက္ပုတ္တဲ့ ကစားနည္း။ အဝတ္စည္းထားတဲ့သူရဲ႕ လက္နဲ႔ထိမိသူက သူ႔ေနရာကိုဝင္ယူၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုလိုက္ဖမ္းရေတာ့တာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ဆို သူေခြး႐ူးျဖစ္တာနဲ႔ သူ႔အနားသြားအသံေပးၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေခြး႐ူးအျဖစ္ခံခဲ့ဖူးတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာျဖစ္ျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့အျဖဴေရာင္စည္းေဘာင္ေလးထဲကေန သူ႔အတြက္အသင့္ရွိေနခဲ့ဖူးတယ္ဆိုပါေတာ့။

ေက်ာင္းပထမဆုံးဖြင့္ရက္ အတန္းပိုင္ဆရာမက အသင္းေတြ ခြဲတဲ့အခါ သူနဲ႔အသင္းတူတူက်ဖို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးႀကိဳးစားခဲ့ဖူးတယ္။ အခ်စ္ဦးနဲ႔အသင္းအတူတူျဖစ္ရတဲ့အခါ ရတဲ့အခြင့္ေရးက နည္းမွ မနည္းပဲဗ်။ စာသင္ခ်ိန္မွာမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနထားနဲ႔ တစ္ခုံတည္းထိုင္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အသင္း တာဝန္က်ရက္ ဆို ေက်ာင္းကိုအေစာႀကီးလာမယ္ ။ သူကဘာတာဝန္လဲ အသင္းေခါင္းေဆာင္ကိုေမးမယ္။ သူက ေရခပ္ရမွာလား ကြၽန္ေတာ္ကဦးေအာင္ခပ္ေပးထားလိုက္တယ္။ သူက တံျမက္စည္းလွဲရမွာလား ကြၽန္ေတာ္ကဦးေအာင္လွဲေပးထား လိုက္တယ္။ သူက အမႈိက္က်ဳံးရမွာလား ကြၽန္ေတာ္က ဦးေအာင္က်ဳံးေပးထားလိုက္တယ္။ သူေက်ာင္းေရာက္လို႔ သူ႔တာဝန္ေတြၿပီးတဲ့အခါ သူေပ်ာ္ေနတာေလးကိုကြၽန္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ သူဘုရားပန္းတင္ဖို႔ ပန္းေလးဝယ္လာတိုင္း ဘုရားပန္းအိုးကိုအရင္စြန႔္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ အသင့္ျပင္ထားေပး ခဲ့ဖူးတယ္။ သူဝယ္လာတဲ့ ဘုရားပန္းလဲၿပီး ဘုရားကိုျပန္ကပ္တဲ့အခါ သူမ အားကိုးတႀကီးအကူညီေတာင္းတဲ့သူဟာ ကိုယ္ျဖစ္ေနရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေပ်ာ္စရာေကာင္းလဲ။ ၿပီးေတာ့ ဘုရားပန္းျပန္ကပ္တဲ့အခါ ဘာမွန္းမသိတဲ့ဖူးစာဆိုတာကို သူနဲ႔ပါဖို႔အတြက္ ဘုရားကို တိုးတိုးကေလးနဲ႔ အပူကပ္ခဲ့ဖူးတယ္။

ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္အိမ္ျပန္ၾကေတာ့လည္းဘာထူးလဲ သူစက္ဘီး ထုတ္တဲ့ အခါ အလြယ္တကူျဖစ္ေအာင္ သူ႔စက္ဘီးေဘးနားက အျခားဘီးေတြကိုႀကိဳရွင္းေပးထားခဲ့ဖူးတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆိုကြၽန္ေတာ္ သိပ္ညစ္ပတ္တာ။ သူ႔ဘီးကိုေလေလ်ာ့ထားၿပီး သူလာမွသတိေပး ကိုယ္တိုင္လိုက္တြန္းေပးၿပီး ေလျပန္ ထိုးေပးခဲ့ေသးတာ။ ဘာပဲေျပာေျပာ သူအသိမွတ္ျပဳတာေလးကိုကြၽန္ေတာ္ေက်နပ္ေနတာမ်ိဳးေလဗ်ာ။ သူနဲ႔ကြၽန္ေတာ္ကတစ္ရပ္ကြက္ထဲဗ်။ အိမ္ျပန္တဲ့လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လည္း သူနဲ႔မတူတူေအာင္ သူျပန္တဲ့လမ္းက လိုက္ျပန္တယ္။ တျခားေကာင္ေလးေတြသူ႔နားကပ္မယ့္ အရိပ္ေယာင္ေတြ႕တာ နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အရင္ကပ္ၿပီး စကားေတြႀကံဖန္ရွာေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ သူအိမ္လမ္းထဲ သူဝင္သြားၿပီဆိုမွ ကြၽန္ေတာ္လမ္းကို ကြၽန္ေတာ္လွည့္ျပန္ခဲ့တာမ်ိဳး။ တစ္ခါတစ္ေလ သူ႔အေဖကဆိုင္ကယ္နဲ႔လာႀကိဳတဲ့ရက္မ်ိဳးမွာဆို 110 Loujia ဆိုင္ကယ္ကို ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕တ႐ုတ္စက္ဘီးေလးနဲ႔အမွီနင္းၿပီး သူ႔ျမင္ေအာင္အားထုတ္ခဲ့ေသးတာ။ သူမ မသိတဲ့ သူမရဲ႕သူရဲေကာင္းႀကီးအျဖစ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုတာဝန္ေပးၿပီး ဂုဏ္ယူခဲ့ရခ်ိန္ေတြေပါ့ဗ်ာ။

ဒါေပမယ့္လည္း အခ်ည္းႏွီးေတြပါပဲ။ အထက္တန္းေက်ာင္းသား ဘဝ က်ဴရွင္ေတြ ဝိုင္းေတြ ေဘာ္ဒါေတြၿပိဳင္လာတဲ့အခါ ဓနရွင္ေတြရဲ႕ပညာေရးအသိုင္းဝိုင္းကို ကြၽန္ေတာ္မွ လိုက္မၿပိဳင္ႏိုင္ခဲ့တာ။ ရွစ္တန္းႏွစ္မွာ သူကေက်ာင္းေျပာင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့နာမည္ႀကီးေဘာ္ဒါတစ္ခုမွာတက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ရပ္ကြက္ထဲ က်ဴရွင္တစ္ခုမွာ ဘယ္သူမွမဖတ္တဲ့ကဗ်ာေတြေရးၿပီး အသည္းေတြထိုင္ကြဲေနခဲ့ဖူးတယ္။ ဆယ္တန္းႏွစ္က် သူအိမ္ကိုျပန္လာတယ္။ ေဘာ္ဒါမွာမေနဘဲ အျပင္ဝိုင္းေတြလိုက္တက္ဖို႔တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္က စာမေတာ္ေပမယ့္ ဝီရိယ သိပ္ေကာင္းတယ္။ မနက္အေစာႀကီး ငါးနာရီထတယ္ သူသြားမယ့္စာသင္ဝိုင္းလမ္းမွာသြားႀကိဳေစာင့္တယ္။ ၿပီးေတာ့လိုက္ပို႔တယ္။ ဒါေပမယ့္အေဝးကေနပါပဲ။ သူကေတာ့သိမွာလည္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ဆယ္တန္းေတြၿပီးၾကေတာ့ သူကရန္ကုန္မွာ ပုဂၢလိက တကၠသိုလ္တစ္ခုသြားတက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကနယ္မွာက်န္ခဲ့တယ္။ အခ်စ္ဦးဟာ လူတိုင္းနဲ႔လြဲတယ္ဆိုတဲ့စကားကို ကြၽန္ေတာ္သိပ္မုန္းတယ္။ ရွစ္တန္းႏွစ္ကေန စလြဲသြားတဲ့ ေကာင္မေလးဟာ အခုဆို ဘြဲ႕ေတြရလို႔ အလုပ္ေတြေတာင္ဝင္ေနၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ကေတာ့လြဲေနတုန္းပဲ။

Back to childhood တဲ့ကြၽန္ေတာ္လည္း အမွတ္တရေတြ သိပ္ေရးခ်င္တာနဲ႔ ေတြးမိခဲ့တယ္။ သတိရမိတာကလည္း ေဝးခဲ့ရတဲ့ အခ်စ္ဦးပဲ။ အျပန္အလွန္မခ်စ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ထာဝရအခ်စ္ဦးလို႔ေတာ့သုံးခြင့္ရွိတယ္မလား။

Facebook ေတြေခတ္စား လာေတာ့ သူ႔အေကာင့္ေလးကိုကြၽန္ေတာ္ အပ္မိေသးတယ္။ ႏွစ္ေတြအၾကာႀကီးေစာင့္ရက်ိဳးနပ္ ပါတယ္။ အေကာင့္လက္ခံၿပီး သိပ္မၾကာဘူး သူ႔အတြက္ေရးတဲ့ ကဗ်ာေလးဖတ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို ဘေလာ့သြားေလရဲ႕….။

ဟုတ္ပါတယ္….။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားလုံးထဲက တခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ဟာ အခ်စ္ဦးနဲ႔လြဲခဲ့သူခ်ည္းပါပဲ…။ မေပါင္းဖက္ရတဲ့ဇာတ္လမ္း နီးစပ္ခြင့္မရွိတဲ့ဇာတ္လမ္းေတြ ကိုမွ အၿမဲတမ္းတမိေနတဲ့ ကေလးဘဝရဲ႕ အမွတ္တရအခ်ိဳ႕ေပါ့ဗ်ာ…။

Share From Shwewiki

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

20 − 16 =