ေခါင္း မွ ေခြၽး ထြက္ လြန္တတ္ သူမ်ား အတြက္

ေခါင္း ေခြၽးထြြက္ေရာဂါ သက္သာေစဖို႔

ေလမ်ိဳး ၈ဝ တြင္ ကိုယ္တြင္လွည့္လည္ ေနေသာေလရွိသည္။ ထိုေလသည္ အထက္သို႔ ဆန္လိုက္၊ ေအာက္သို႔ စုန္လိုက္ လွည့္လည္ေနေသည္။

ပုံမွန္လွည့္လည္ေနရာမွ ေလပူျဖစ္ၿပီး အထက္သို႔ အဆန္မ်ားလာျခင္း၊ ေအာက္သို႔ အစုန္နည္းလာျခင္းျဖစ္တတ္သည္။

ထိုအထက္သို႔ဆန္ေသာ ေလပူေၾကာင့္ ဆံပင္ကြၽတ္ျခင္း၊ ထိပ္ေျပာင္ျခင္း၊ ေခါင္းေခြၽး ထြက္ျခင္းမ်ား ျဖစ္ရေပသည္။

အခ်ိဳ႕သူမ်ားမွာ အပူအစပ္၊ င႐ုတ္သီး အစပ္၊ င႐ုတ္ေကာင္းအစပ္ခတ္ထားေသာ ဟင္းခ်ိဳရည္ေသာက္ေသာအခါမွ အစပ္ေၾကာင့္ ေလပူသည္ အစာအိမ္မွ အထက္သို႔ ေရာက္၍ျဖစ္ေစ၊ ေသြးေၾကာမ်ားအတြင္းမွ တစ္ဆင့္ျဖစ္ေစ၊ အာကာသဓာတ္ပြင့္၍ ႐ုတ္တရက္ေခြၽးျပန္လာသည္။

ဤသို႔ ေခါင္းေခြၽးျပန္ျခင္းမွာ ေရာဂါမဟုတ္ေပ။ ေခတၱခဏတုံ႔ျပန္မႈသာျဖစ္သည္။ ခဏၾကာလွ်င္ အစပ္ကိုေျဖလိုက္လွ်င္ ျပန္ေပ်ာက္သြား မည္ျဖစ္သည္။

ေသြးတိုးေရာဂါရွိသူ၊ အလုပ္ပင္ပန္းလွ်င္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ ျမင့္တက္တတ္သူမ်ားတြင္ ေခါင္းေခြၽးထြက္မ်ားေလ့ရွိသည္။ အခ်ိဳ႕ ဆီးခ်ိဳေရာဂါရွိသူမ်ား ညအိပ္ေပ်ာ္ေသာအခါ ေခါင္းေခြၽးထြက္တတ္သည္။

ေခါင္းေခြၽး အထြက္မ်ားလွ်င္ အာေခါင္ေျခာက္ၿပီး ေရငတ္၍ လန႔္ႏိုး လာတတ္သည္။ ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးခ်ိဳ ရွိသူမ်ားသည္ ညအိပ္ရာဝင္ ေရမ်ားမ်ား ေသာက္ဖို႔လိုသည္။

အိပ္ရာနံေဘးတြင္ ေရပုလင္းထားၿပီး အိပ္လွ်င္ ညတစ္ေရးႏိုး ေရငတ္လွ်င္ ထေသာက္ ႏိုင္သည္။

စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြတစ္ဦးသည္ အသက္ (၄၅)ႏွစ္ေက်ာ္ (၅ဝ)တြင္း ေရာက္လာၿပီးမွ ေသြးတိုးအနည္းငယ္ဝင္လာၿပီး ညအိပ္လွ်င္ ေခါင္းေခြၽးထြက္ေသာေရာဂါ ျဖစ္လာသည္။

ဆီးခ်ိဳေရာဂါမရွိေသးေသာ္လည္း မ်ိဳး႐ိုးရွိသည္။ သူ၏ မိခင္မ်ိဳး႐ိုးမွာ ဆီးခ်ိဳရွိသည္။ အသားစားမ်ားေသာရက္၊ ဧည့္ခံပြဲရွိ၍ အရက္၊ ဘီယာေသာက္မိေသာ ရက္မ်ားတြင္ ပို၍ေခါင္းေခြၽး႐ႊဲေနေအာင္ ထြက္ေလ့ရွိသည္ကို သတိထားမိသည္ဟု ဆိုသည္။

အဝလြန္ေနသူတစ္ဦးသည္ ပူအိုက္သည့္ရာသီတြင္ အပူဒဏ္သက္သာေစရန္ ေလေအးေပးစက္၊ အဲယားကြန္းျဖင့္ အိပ္သည္။

အေအးဓာတ္ေၾကာင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေသာ္လည္း ညဥ့္တစ္ဝက္ေက်ာ္ေသာအခါ ေခါင္းေခြၽးမ်ားျပန္ၿပီး ႏိုးလာသည္ဟုဆိုသည္။ ထိုသို႔ႏိုးလာခ်ိန္တြင္ ေရလည္းငတ္ၿပီး အာေခါင္ေျခာက္သျဖင့္ ေရထေသာက္ရသည္။

ထိုသို႔ျဖစ္ေနသူသည္ ညအိပ္ရာဝင္ ခ်ိန္တြင္ ေျခဖဝါးဆားပြတ္ၿပီး ဒူးအထက္မွ ေအာက္ပိုင္းသို႔ ေရေအးေလာင္းၿပီးအိပ္လွ်င္ အပူမ်ား ေအာက္သို႔ သက္ဆင္းသြားသျဖင့္ ေခါင္းေခြၽးထြက္ျခင္းကို သက္သာေစႏိုင္သည္။

ေခါင္းေခြၽးထြက္သူမ်ား၏ အျခားျပႆနာမွာ ေျခသလုံးေၾကာမ်ားတင္းမာျခင္း၊ ေျခဆီမထြက္ဘဲ ေျခဖေနာင့္မ်ားအက္ကြဲျခင္း ျဖစ္သည္။

အေရွ႕တိုင္း အိႏၵိယေက်းလက္ တိုင္းရင္းေဆးနည္းမ်ားတြင္ ေျခဖဝါး ႏွစ္ဖက္ ကို ဆားရည္စိမ္ၿပီး အဝတ္ေျခာက္ျဖင့္ သုတ္ကာ အက္ကြဲေၾကာင္းမ်ားအတြင္းသို႔ ႏြားႏို႔မွရသည့္ ေထာပတ္အဆီကို လိမ္းၾကသည္။

ဦးေခါင္းေခြၽးထြက္မ်ား၍ ဆံပင္ကြၽတ္ ထိပ္ေျပာင္သူမ်ားကိုလည္း ေျခဖဝါးႏွစ္ဖက္ကို ဆားရည္စိမ္ျခင္း၊ ေျခဖဝါးတြင္ ေထာပတ္လိမ္း၍ အိပ္ျခင္းျဖင့္ သက္သာေစ ႏိုင္သည္ဟု ဆိုသည္။

ေခါင္းေခြၽးျပန္ျခင္း၊ ေခါင္းေခြၽး အထြက္ မ်ားျခင္း၊ မ်က္စိၾကည့္မေကာင္းျခင္း၊ မ်က္စိေသြးေၾကာမ်ား နီရဲျခင္း၊ မ်က္သား တက္ျခင္း၊ မ်က္စိတိမ္စြဲျခင္း၊ မ်က္မွန္ဒီဂရီ တိုးျခင္းအတြက္ သက္သာေစႏိုင္ေသာ နည္း လမ္းမွာ ေျခဖဝါးဆားပြတ္ၿပီး ညအိပ္ရာဝင္ ခါနီးအခ်ိန္တြင္ ဒူးဆစ္အထက္မွ ေအာက္သို႔ ေရေလာင္းေျခေဆးျခင္း ျဖစ္သည္။

ဤနည္းကို မွန္မွန္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ေခါင္းေခြၽး ထြက္သက္သာသည့္အျပင္ အေညာင္း အကိုက္မ်ားျခင္း၊ ေျခသလုံးႂကြက္တက္ျခင္း၊ ေျခဖဝါးေခြၽးမထြက္ အက္ကြဲျခင္းမ်ားပါ သက္သာေစႏိုင္သည္။

ေျခဖဝါးဆားပြတ္ျခင္းသည္ ေခါင္းေခြၽး ျပန္ျခင္းသာမက ခါးနာ ေရာဂါ၊ ေက်ာက္က္ပ္ ေရာဂါမ်ားကိုလည္း သက္သာေစႏိုင္သည္။ ေရွးက ျမန္မာအႏွိပ္ဆရာမ်ားကုသည့္နည္းတြင္ ခါးနာသူကို ေရစိုအဝတ္ကို ေရကုန္ ေအာင္ညႇစ္ၿပီး ခါးတြင္ပတ္ေစ၍ ပက္လက္ အိပ္ေစၿပီး ေျခဖဝါးကို ဆားပြတ္၊ ေရေလာင္း ေပးေသာအခါ ေျခဖဝါးမွ အပူအခိုးအေငြ႕ မ်ားထြက္လာသည္။

ခါးတြင္ ပတ္ထားေသာ ေရစိုအဝတ္မွာလည္း အပူေငြ႕မ်ားပ်ံၿပီး အဝတ္ေျခာက္ျဖစ္သြားသည္။ ဤနည္းျဖင့္ အပူခဲ၍ျဖစ္ေသာ ခါးနာေရာဂါမ်ား လက္ေတြ႕ ေပ်ာက္ကင္းသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ဆားသည္ ပင္လယ္ေရထြက္ပစၥည္း ျဖစ္ၿပီး အပုပ္အငန္တို႔စုေဝးရာမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ပစၥည္းျဖစ္ေသာ္လည္း အပုပ္ကိုႏိုင္သည္ဟု ဆိုသည္။ ေျမထြက္ဆား၊ တြင္းထြြက္ဆား၊ သိေႏၶာဆားတို႔ထက္ ပင္လယ္ထြက္ဆားသည္ ပို၍ငန္သည္။ ပုပ္သိုးမည့္အရာမ်ားကို ဆားျဖင့္ ထိန္းထားႏိုင္သည္။

ေရွးကလူႀကီးမ်ားသည္ နံနက္ အိပ္ရာထသြားတိုက္ရာတြင္ပင္ မီးဖိုေခ်ာင္ သုံး ဆားျဖင့္ သြားတိုက္ေလ့ရွိသည္။ သြားနာ ျခင္း၊ သြားဖုံးနာျခင္း၊ အပူကန္ျခင္းမ်ားကို ဆားကသက္သာေစႏိုင္သည္ဟုဆိုသည္။

ဓာတုရသေဆးက်မ္းအလိုအရ နာနာ နယ အာဟာရစြယ္စုံက်မ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္မွာ ဆားသည္ငန္ေသာအရသာရွိသည္။ ဝါေယာဓာတ္ကိုႏိုင္၏။ ပထဝီကိုလည္း ျဖစ္ေစတတ္၏။ ေသြးကိုလည္း ၾကည္လင္ ေစ တတ္သည္။

ဓာတ္မီးအခိုးေရာက္သည္ျဖစ္၍ ပထဝီဓာတ္စုခဲသည္ကိုလည္း ေၾကေစတတ္၏။ သလိပ္ေစးကိုလည္း ေၾကေစတတ္၏။ အပုပ္၊ ျပည္၊ ေသြးကိုလည္း ေၾကေစတတ္ ၏။ သည္းေျခကိုလည္း ေျဖာင့္မတ္ေစတတ္ ၏။

ဓာတ္တို႔၏ အခိုးအကင္းေရာက္သမွ် ႏိုင္သည္။ လူတို႔သည္ မသုံးေဆာင္ရလွ်င္ ဝါေယာဓာတ္ပ်က္၏။ အရသာမ်ိဳးတို႔၏ အရသာထက္လြန္၏။ ဓာတ္အေပါင္းတို႔ကို ခ်ဳပ္၏ဟု ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။

ဆားပြတ္ရာတြင္ ေျခႏွစ္ဖက္ဆင္း အိပ္ၿပီး ေျခဖဝါးေအာက္တြင္ အဝတ္ေဟာင္း တစ္ခု ခံထားပါ။ အင္တုံငယ္တစ္ခုတြင္ ဆားထည့္ပါ။ ဟင္းခတ္အိုင္အိုဒင္းပါေသာဆား မသုံးပါႏွင့္။ ဆားၾကမ္း ကိုသုံးလွ်င္ ပိုေကာင္း ပါသည္။

အဝတ္ေရစိုျဖင့္ ေျခဖဝါးကိုသန႔္စင္ ေအာင္ ပြတ္ေပးပါ။ ထို႔ေနာက္ ဆားၾကမ္း ျဖင့္ ပြတ္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ ေရဝတ္ျဖင့္ ျပန္ပြတ္ပါ။ ဤနည္းအတိုင္း တစ္လွည့္စီျပဳလုပ္ေပးပါ။

ဆားပြတ္ခ်ိန္သည္ ၁၅ မိနစ္မွ နာရီ ဝက္အတြင္းသာ ၾကာပါသည္။ ဆားပြတ္ ေပး၍ ၁ဝ မိနစ္ခန႔္ၾကာလွ်င္ ေျခဖဝါးမွ အပူမ်ားထြက္လာပါလိမ့္မည္။ ဦးေခါင္းေခြၽး ထြက္မ်ားေလ ေျခဖဝါးအပူထြက္ေလ ျဖစ္ သည္။

ဤကဲ့သို႔ ဆားပြတ္ျခင္းကို ညေန ေစာင္းတြင္ ျပဳလုပ္လွ်င္ ေျခမေဆးပါႏွင့္။ ညအိပ္ရာဝင္ခ်ိန္မွျပဳလုပ္လွ်င္ ၿပီးလွ်င္ ဒူးေအာက္ပိုင္း ေျခႏွစ္ဖက္ ေရေဆးပါ။ ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါ၊ ခါးနာေရာဂါ၊ မ်က္စိ မၾကည္ မ်က္မွန္ဒီဂရီ တိုးသည့္ေရာဂါမ်ားပါ သက္သာေစႏိုင္ပါသည္။ ။

ၾကည္လြင္ျမင့္(မုျဒာ)The Mirror Daily

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

three + twenty =