ဒီေမးခြန္းေၾကာင့္ ဖိုးဖိုးႀကီး မ်က္ရည္ဝဲလာတယ္ မ်က္ရည္ေတြ ဝဲေနတဲ့ၾကားက ၿပဳံးလာတယ္

မိဘေက်းဇူး(ေလာပန္းေလာင္းဖိုးဖိုးႀကီး) ဒီေန႔ဖားကန႔္ေမာ္ ထဲမွာ ဖိုးဖိုးႀကီးတေယာက္ကိုေတြ႕လို႔က္တယ္ ဖိုးႀကီးဆိုေတာ့စုပ္ပ်က္ေနတာေပါ့ကြာ သူ႔မွာလဲဝမ္းေရးအတြက္ ေက်ာက္ရွာတုတ္ေလးနဲ႔(စိန္တူ) တံတိုင္ေလး နဲ႔ကြာ အသက္ေတာ့(70)ေက်ာ္ေန ေလာက္ၿပီသူမ်ားရွာၿပီးသား ေနရာမွာလိုက္ရွာေနေတာ့ ေက်ာက္လဲမရဘူးေပါ့ ကြၽန္ေတာ္ေလး ဖိုးႀကီးကို ၾကည့္ရင္း ၾကရင္း သနားလို႔ စကားသြားေျပာဖို႔ အေတြးထဲဝင္လာမိတယ္ အားေပးစကားေလးဘာေလးေပါ့ အဖိုးနားေရာက္ေတာ့ ‘ဖိုးဖိုးေက်ာက္ရလား,

ေျမးရယ္ ဖိုးဖိုး မ်က္စိလဲမေကာင္း အားလဲအရင္လိုမရွိ ဆိုေတာ့ ဖိုးဖိုး ေက်ာက္မရတာ သုံးေလးလေလာက္ရွိၿပီ ထမင္းစားေက်ာက္ေလးေတာင္မွ မရတတ္ေတာ့ဘူး ဖိုးဖိုးစကား ၾကားေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ ရင္ထဲမွာမ်က္ရည္က် မိတယ္ ဒီလိုနဲ႔ ထပ္ေမးၾကည့္ လိုက္တယ္သားသမီး မရွိဘူးလားေပါ့ ဒီေမးခြန္းေၾကာင့္ ဖိုးဖိုးႀကီးမ်က္ရည္ဝဲ လာတယ္ ေမးသူရွိေတာ့ မ်က္ရည္ဝဲဝဲနဲ႔ဘဲ ဖိုးဖိုး ႀကီးေျပာလာ ရွာတယ္ ဖိုးဖိုးမွာ သားသမီး ကိုးေယာက္ရွိတယ္ သူတို႔ေလးေတြ ငယ္ငယ္တုန္းကဆို အိမ္မွာ ပြဲႀကီးလိုဘဲ ဆူညံ ေနတာဘဲ

ေယာက္က်ားေလး ငါးေယာက္ မိန္းခေလး ေလးေယာက္ ေပ်ာ္စရာႀကီး အိမ္မွာ ဖိုးဖိုးႀကီး မ်က္ရည္ဝဲ ေနတဲ့ထဲက ၿပဳံးေနတယ္ ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ အရင္က ေႏြးေထြးတဲ့မိသာစု ဆီကို ဖိုးဖိုးႀကီး အေတြးေရာက္ေနၿပီ မ်က္ရည္ဝဲဝဲနဲ႔ ေျပာျပတာကို ကြၽန္ေတာ္လဲ နားေထာင္ ေနတယ္ ေပါ့အိမ္မွာေပ်ာ္စရာႀကီးနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေနလာခဲ့တယ္ သားသမီးေတြလဲ အ႐ြယ္ ေရာက္ေတာ့ သူတို႔ေလး ေတြလဲ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္နဲ႔ကိုယ္ ဖိုးဖိုးမိန္းမ ကလဲ ဆုံးဆိုေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူးဗ်ာဆိုၿပီး ဖိုးဖိုးစကားဆုံးသြားတယ္ ဒီလိုဆို ဆားမပါတဲ့ဟင္းလိုဟိုလိုဒီလို ဟတ္ေကာ့ႀကီးဗ်ာ ဘယ္ရမလဲ ကြၽန္ေတာ္လဲ ထပ္ေမးတာေပါ့ ဖိုးဖိုးႀကီး သားသမီးေတြ မရွိေတာ့ဘူးလား ဘယ္မ်ားေရာက္ သြားတာလဲေပါ့ ရွိေသးလား ဘာလုပ္ၾကလဲ အဆက္သြယ္ေရာရလား ဖိုးဖိုးႀကီး ကိုေရာ မေခၚဘူးလား

တခါထဲနဲ႔ ၿပီးေအင္ စုံေနေအာင္ေမးလိုက္ တာေပါ့ ဖိုးဖိုးႀကီးက အခ်ိန္ေတာ့ ရပုံ မေပၚဘူး သူမ်ားေတြ ေက်ာက္စိမ္း ရွာေနတဲ့ဘက္ ကိုၾကည့္ရင္း နားေထာင္ရန္ အသင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့ကိုေျပာျပ ရွာတယ္ ဖိုးဖိုးသားသမီးေတြ အကုန္ရွိေသးတယ္ သားေတြကဒီဖားကန႔္မွာ ေလာပန္း ျဖစ္ေနတာေလးေတြပါတယ္ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ၿခံ နဲ႔ေနတာေတြေလး ရွိတယ္ ေဟာ သမီးႏွစ္ေယာက္ဆို ရန္ကုန္ဆိုလားဘာ ကုန္ဆိုလားဘက္မွာ ေနတယ္လို႔ၾကားတာဘဲ ဖိုးဖိုးအိမ္ေဘးက ခေလးေတြ ေျပာတာဘဲ ဖိုးဖိုး

အဲဘက္ကို မေရာက္ဖူးေတာ့သိဘူး ဒါေပမဲ့ သားႀကီး ကိုေလး ဆက္သြယ္ တယ္ အရင္လကဆို ဖိုးဖိုးေနမေကာင္း မလုပ္ႏိုင္မထႏိုင္နဲ႔မို႔ ေခၚတယ္ လူႀကဳံေခၚခိုင္းတယ္ သူတို႔မွာေလးမိန္းမေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ ဆိုေတာ့ မအားၾကဘူးထင္တယ္ ဖိုးဖိုး မိန္းမ ဆုံးၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းကခုခ်ိန္ထိ သားသမီးေတြကိုေတြ႕ခ်င္ရင္ေတာင္ မေတြ႕နိင္တာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ ၾကာၿပီ ငါ့ၿမီးရယ္ ဖိုးဖိုးႀကီးစကားကိုၾကားၿပီး ကြၽန္ေတာ္ မ်က္ရည္က်မိတယ္ ဖိုးဖိုးႀကီး သူ႔သားသမီးေတြ ကို ဘယ္ေလာက္မ်ားေတြ႕ခ်င္ ေနမလဲ လြမ္းေနမလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာတာေပါ့သူ႔မွာလဲ သားသမီးေတြ ကိုးေယာက္ငယ္ငယ္တုန္းက သူတေယာက္ ထဲဘဲရွာေကြၽး ခဲ့တာ ဖိုးဖိုးႀကီး မွာလဲ သားေတြသမီးေတြ ႀကီးလာရင္ ဆိုၿပီး ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ ပန္းတိုင္နဲ႔ အားတင္းႀကိဳးစား ရွာေဖြ ေကြၽးေမြးခဲ့ရွာ တာေပါ့ ဒီအခ်ိန္သူ႔အသက္

ခုနစ်ဆယ်ေၾကာ်နေပြီ အားအင်တွေလဲကုန် မၾက်စိတွေလဲ မုံဝါး ဘယ်အၿခိန်မွာ ဘယ်နား မြေဇာပုံမွာ အဆုံးသတ်မွာမသိဘဲ ကြမ်းတမ်းလွတဲ့နေရာမွာ ဝမ်းေရးအတွက် ေတာင်ေပါ်ေတာင်ေအာက် သွားလာနေရတုန်း ဖိုးဖိုးကြီး ဘဝကိုေတွးရင်းၾကႇွန်ေတာ်တကယ်မၾက်ရည်မခိုင်ခဲ့ဘူး ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ဖိုးဖိုးကြီးဘဝေကြာင်း ေပြာေကာင်းနားေထာင်ေကာင်နေတုန်းခရာ သံကြားလို႔ အေပါ်ကိုကြည်႕ လိုက်ေတာ့ ရေမေဆးကားကြီး ၾကႇန်ေတာ် တို႔ စကားဝိုင်း အေပါ်ေတာင်ေဇာင်းမွ မြေစာ(ေၾကာက်စိမ်းရွာပြီး ေသာမြေစာ) သွန်ဖို႔ အဆင်သင်႕ဖြစ်နေပြီ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ေလာပန်းေလာင်းဖိုးဖိုးကြီးရဲ႕ ဘဝေကြာင်းကိုအဆုံးသတ်လိုက်ခဲ့ လိုက်ရတယ် ကဲ့မိတ်ေဆွ သင်ေရာ သင်႕မိဘကိုအၿခိန်ဘယ်ေလာက် ေပးပြီးပြီလဲ မိဘတွေက တေယာက်ထဲ သားသမီး အားလုံး ကို

ေသြးနဲ႔ ေခြၽးနဲ႔ ေပးဆပ္ခဲ့ၿပီးၿပီ ယခုသင့္မိဘေတြ အိုမင္း လာၿပီ သင္ေရာ ဘယ္ေလာက္ေပးဆပ္ ၿပီးၿပီလဲ မဆပ္ၿပီးေသးရင္ ယခုခ်ိန္မွစ၍ ေပးဆပ္ လိုက္ပါ စာလုံးကအစ မွားတာရွိရင္ခြင့္လြတ္ပါ သင့္မိဘကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရင္ ရွယ္ လိုက္ပါလား ေလာကသား အားလုံး မိဘကိုခ်စ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ခရက္ဒစ္ မူရင္းေရးသူ ေနာေနာ္ဆန႔္

unicode

ဒီမေးခွန်းကြောင့် ဖိုးဖိုးကြီး မျက်ရည်ဝဲလာတယ် မျက်ရည်တွေ ဝဲနေတဲ့ကြားက ပြုံးလာတယ်

မိဘကျေးဇူး(လောပန်းလောင်းဖိုးဖိုးကြီး) ဒီနေ့ဖားကန့်မော် ထဲမှာ ဖိုးဖိုးကြီးတယောက်ကိုတွေ့လို့က်တယ် ဖိုးကြီးဆိုတော့စုပ်ပျက်နေတာပေါ့ကွာ သူ့မှာလဲဝမ်းရေးအတွက် ကျောက်ရှာတုတ်လေးနဲ့(စိန်တူ) တံတိုင်လေး နဲ့ကွာ အသက်တော့(70)ကျော်နေ လောက်ပြီသူများရှာပြီးသား နေရာမှာလိုက်ရှာနေတော့ ကျောက်လဲမရဘူးပေါ့ ကျွန်တော်လေး ဖိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း ကြရင်း သနားလို့ စကားသွားပြောဖို့ အတွေးထဲဝင်လာမိတယ် အားပေးစကားလေးဘာလေးပေါ့ အဖိုးနားရောက်တော့ ‘ဖိုးဖိုးကျောက်ရလား,

မြေးရယ် ဖိုးဖိုး မျက်စိလဲမကောင်း အားလဲအရင်လိုမရှိ ဆိုတော့ ဖိုးဖိုး ကျောက်မရတာ သုံးလေးလလောက်ရှိပြီ ထမင်းစားကျောက်လေးတောင်မှ မရတတ်တော့ဘူး ဖိုးဖိုးစကား ကြားတော့ ကျွန်တော့် ရင်ထဲမှာမျက်ရည်ကျ မိတယ် ဒီလိုနဲ့ ထပ်မေးကြည့် လိုက်တယ်သားသမီး မရှိဘူးလားပေါ့ ဒီမေးခွန်းကြောင့် ဖိုးဖိုးကြီးမျက်ရည်ဝဲ လာတယ် မေးသူရှိတော့ မျက်ရည်ဝဲဝဲနဲ့ဘဲ ဖိုးဖိုး ကြီးပြောလာ ရှာတယ် ဖိုးဖိုးမှာ သားသမီး ကိုးယောက်ရှိတယ် သူတို့လေးတွေ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို အိမ်မှာ ပွဲကြီးလိုဘဲ ဆူညံ နေတာဘဲ

ယောက်ကျားလေး ငါးယောက် မိန်းခလေး လေးယောက် ပျော်စရာကြီး အိမ်မှာ ဖိုးဖိုးကြီး မျက်ရည်ဝဲ နေတဲ့ထဲက ပြုံးနေတယ် ကျွန်တော်သိတယ် အရင်က နွေးထွေးတဲ့မိသာစု ဆီကို ဖိုးဖိုးကြီး အတွေးရောက်နေပြီ မျက်ရည်ဝဲဝဲနဲ့ ပြောပြတာကို ကျွန်တော်လဲ နားထောင် နေတယ် ပေါ့အိမ်မှာပျော်စရာကြီးနဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် နေလာခဲ့တယ် သားသမီးတွေလဲ အရွယ် ရောက်တော့ သူတို့လေး တွေလဲ ကိုယ့်အိမ်ထောင်နဲ့ကိုယ် ဖိုးဖိုးမိန်းမ ကလဲ ဆုံးဆိုတော့ မရှိတော့ပါဘူးဗျာဆိုပြီး ဖိုးဖိုးစကားဆုံးသွားတယ် ဒီလိုဆို ဆားမပါတဲ့ဟင်းလိုဟိုလိုဒီလို ဟတ်ကော့ကြီးဗျာ ဘယ်ရမလဲ ကျွန်တော်လဲ ထပ်မေးတာပေါ့ ဖိုးဖိုးကြီး သားသမီးတွေ မရှိတော့ဘူးလား ဘယ်များရောက် သွားတာလဲပေါ့ ရှိသေးလား ဘာလုပ်ကြလဲ အဆက်သွယ်ရောရလား ဖိုးဖိုးကြီး ကိုရော မခေါ်ဘူးလား

တခါထဲနဲ့ ပြီးအေင် စုံနေအောင်မေးလိုက် တာပေါ့ ဖိုးဖိုးကြီးက အချိန်တော့ ရပုံ မပေါ်ဘူး သူများတွေ ကျောက်စိမ်း ရှာနေတဲ့ဘက် ကိုကြည့်ရင်း နားထောင်ရန် အသင့် ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့ကိုပြောပြ ရှာတယ် ဖိုးဖိုးသားသမီးတွေ အကုန်ရှိသေးတယ် သားတွေကဒီဖားကန့်မှာ လောပန်း ဖြစ်နေတာလေးတွေပါတယ် မြို့ပေါ်မှာ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ခြံ နဲ့နေတာတွေလေး ရှိတယ် ဟော သမီးနှစ်ယောက်ဆို ရန်ကုန်ဆိုလားဘာ ကုန်ဆိုလားဘက်မှာ နေတယ်လို့ကြားတာဘဲ ဖိုးဖိုးအိမ်ဘေးက ခလေးတွေ ပြောတာဘဲ ဖိုးဖိုး

အဲဘက်ကို မရောက်ဖူးတော့သိဘူး ဒါပေမဲ့ သားကြီး ကိုလေး ဆက်သွယ် တယ် အရင်လကဆို ဖိုးဖိုးနေမကောင်း မလုပ်နိုင်မထနိုင်နဲ့မို့ ခေါ်တယ် လူကြုံခေါ်ခိုင်းတယ် သူတို့မှာလေးမိန်းမတွေ ကိုယ်စီနဲ့ ဆိုတော့ မအားကြဘူးထင်တယ် ဖိုးဖိုး မိန်းမ ဆုံးပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းကခုချိန်ထိ သားသမီးတွေကိုတွေ့ချင်ရင်တောင် မတွေ့နိင်တာ နှစ်တော်တော် ကြာပြီ ငါ့မြီးရယ် ဖိုးဖိုးကြီးစကားကိုကြားပြီး ကျွန်တော် မျက်ရည်ကျမိတယ် ဖိုးဖိုးကြီး သူ့သားသမီးတွေ ကို ဘယ်လောက်များတွေ့ချင် နေမလဲ လွမ်းနေမလဲ ကိုယ်ချင်းစာတာပေါ့သူ့မှာလဲ သားသမီးတွေ ကိုးယောက်ငယ်ငယ်တုန်းက သူတယောက် ထဲဘဲရှာကျွေး ခဲ့တာ ဖိုးဖိုးကြီး မှာလဲ သားတွေသမီးတွေ ကြီးလာရင် ဆိုပြီး မျော်လင့်ချက် ပန်းတိုင်နဲ့ အားတင်းကြိုးစား ရှာဖွေ ကျွေးမွေးခဲ့ရှာ တာပေါ့ ဒီအချိန်သူ့အသက်

ခုနစျဆယျကြောျနပွေီ အားအငျတှလေဲကုနျ မကြျစိတှလေဲ မုံဝါး ဘယျအခြိနျမှာ ဘယျနား မွဇောပုံမှာ အဆုံးသတျမှာမသိဘဲ ကွမျးတမျးလှတဲ့နရောမှာ ဝမျးရေးအတှကျ တောငျပေါျတောငျအောကျ သှားလာနရေတုနျး ဖိုးဖိုးကွီး ဘဝကိုတှေးရငျးကြှှနျတောျတကယျမကြျရညျမခိုငျခဲ့ဘူး ဒီလိုနဲ့ဘဲ ဖိုးဖိုးကွီးဘဝကွောငျး ပွောကောငျးနားထောငျကောငျနတေုနျးခရာ သံကွားလို့ အပေါျကိုကွညျ့ လိုကျတော့ ရမေဆေးကားကွီး ကြှနျတောျ တို့ စကားဝိုငျး အပေါျတောငျဇောငျးမှ မွစော(ကြောကျစိမျးရှာပွီး သောမွစော) သှနျဖို့ အဆငျသငျ့ဖွစျနပွေီ ဒီလိုနဲ့ဘဲ လောပနျးလောငျးဖိုးဖိုးကွီးရဲ့ ဘဝကွောငျးကိုအဆုံးသတျလိုကျခဲ့ လိုကျရတယျ ကဲ့မိတျဆှေ သငျရော သငျ့မိဘကိုအခြိနျဘယျလောကျ ပေးပွီးပွီလဲ မိဘတှကေ တယောကျထဲ သားသမီး အားလုံး ကို

သွေးနဲ့ ချွေးနဲ့ ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးပြီ ယခုသင့်မိဘတွေ အိုမင်း လာပြီ သင်ရော ဘယ်လောက်ပေးဆပ် ပြီးပြီလဲ မဆပ်ပြီးသေးရင် ယခုချိန်မှစ၍ ပေးဆပ် လိုက်ပါ စာလုံးကအစ မှားတာရှိရင်ခွင့်လွတ်ပါ သင့်မိဘကို ချစ်မြတ်နိုးရင် ရှယ် လိုက်ပါလား လောကသား အားလုံး မိဘကိုချစ်နိုင်ကြပါစေ။ခရက်ဒစ် မူရင်းရေးသူ နောနော်ဆန့်

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

5 × one =