အေတြ႕အႀကဳံသစ္ ေတြ လိုခ်င္တဲ့ မႏူးမနပ္ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ေသာ ညငွက္မေလး တစ္ေယာက္ ရဲ႕ ေၾကကြဲစရာ ျဖစ္ရပ္ေလးပါ

အေတြ႕အႀကဳံသစ္ ေတြ လိုခ်င္တဲ့ မႏူးမနပ္ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ေသာ ညငွက္မေလး တစ္ေယာက္ ရဲ႕ ေၾကကြဲစရာ ျဖစ္ရပ္ေလးပါ

အသက္က ၁၇ႏွစ္ သူငယ္ခ်င္းေတြက လူပ်ိဳရည္မပ်က္ေသးတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုဂိုဏ္းဝင္သြားေအာင္ မဂၤလာေဈး JJေအာက္မွာ ညေမႊးပန္းသြားရွာမယ္လိုက္ခဲ့ ..ဆိုတာနဲ႔ လူငယ္ဆိုေတာ့စူးစမ္းခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႔ လိုက္သြားခဲ့တယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ .. သားႀကီး မင္းက ဒီညအထူးဆိုေတာ့ ..မင္းတစ္ေယာက္ေ႐ြးကြာတဲ့သူတို႔က သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္တစ္ေယာက္ေ႐ြးတယ္..အဲဒီမွာ ဝိုင္း ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးကို ကြၽန္ေတာ္စေတြ႕ခဲ့တယ္။

ေရွ႕မွာလာရပ္ျပေနတဲ့ ေကာင္မေလးေတြထက္ ..ဟိုး သစ္ပင္ေအာက္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ငူငူေငါင္ေငါင္ထိုင္ေနတဲ့ သူမဆီ ..ကြၽန္ေတာ္ အသာ ေလွ်ာက္သြားတယ္..။

မီးမလင္းတလင္းမွာ ..မပီဝိုးတဝါး ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ မိန္းမပ်ိဳေလး တစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ့္အထင္မ်က္ရည္ေတြမ်ား ဝိုင္းေနသလား မသိပါဘူး..မင္းနာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲဆိုေတာ့ ..ဝိုင္းတဲ့ .. နာမည္ေမးတုန္းရွိေသးတယ္။

ေခါင္းဆိုတဲ့ လူ ေရာက္လာၿပီးညီက ဒီကေလးမေလးႀကိဳက္လို႔လားတဲ့ …ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္း ကို အသာညိတ္မိလိုက္တယ္ထင္ပါတယ္.. ကဲ ..မိဝိုင္း ထေတာ့ အလုပ္ေပၚၿပီ နင္စိတ္ညစ္တာေနာက္မွညစ္.. လိုက္သြား .

.ေခါင္းရဲ႕ စကားအဆုံးမွာ ..ညမိမယ္ နတ္သမီးေလးတစ္ပါး ဘာဆိုဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ အ႐ုပ္တစ္႐ုပ္လို ထလိုက္လာပါတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ ဝိုင္းရယ္ ..ေနာက္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရယ္ ..

ကြၽန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း သုံးေယာက္ရယ္ ..ကားတစ္စီးနဲ႔ သူတို႔ ၫႊန္ျပတဲ့ သူတို႔က်က္စားရာ တည္းခိုခန္းတစ္ခုဆီ ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။

ကားေပၚမွာ ..ေရွ႕ခန္းမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို လက္ညိဳးထိုးၿပီး ..သူငယ္ခ်င္း ကေျပာတယ္ ဝိုင္း… နင့္ကို ဒီေကာင္က ဘိုင္နိမ္းနဲ႔ ေခၚလာတာေလအဲလို ေျပာေတာ့.. နတ္သမီးေလး ဆီက အသံထြက္လာတယ္.. အကိုက ဝိုင္းကို သိလို႔လားတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ အသာအယာပဲ ေခါင္းခါျပလိုက္ပါတယ္ ။

ကြၽန္ေတာ္မွ မသိတာ သူ႔ကိုဘာေၾကာင့္ ေ႐ြးခဲ့မိတယ္ဆိုတာလဲ မသိဘူး.. ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္က ခံစားခ်က္ရွိတဲ့ သူေတြကို စိတ္ဝင္စားတယ္ ထင္ပါရဲ႕ ..ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့

ကြၽန္ေတာ့္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြက ဝိုင္းနဲ႔ အတူေနဖို႔ အခန္းတစ္ခန္းေပးတယ္။ တစ္နာရီပဲ ရမယ္ေနာ္သားႀကီး .. ငါတို႔ အားလုံး အလွည့္က်ပဲ လုပ္စရာရွိတာလုပ္ရွက္ေၾကာက္မေနနဲ႔တဲ့ ေအးပါကြာ ..ဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ္ အခန္းထဲဝင္လိုက္ေတာ့ ဝိုင္းက ကုတင္ေပၚမွာ ထိုင္ေနေလရဲ႕..

အကို .. ညီမ ေရခ်ိဳးလိုက္အုန္းမယ္ ရလားဟင္ တစ္ညေနလုံး ေရမခ်ိဳး ရေသး လို႔ နံေစာ္ေနၿပီ ခြင့္ျပဳပါေနာ္တဲ့ ရပါတယ္ ကြၽန္ေတာ္လဲ လူပ်ိဳညအတြက္ ရင္ခုန္လႈိက္ေမာေနတာနဲ႔ အခ်ိန္ေလးတစ္ခုလိုအပ္ေနေသးတယ္ မဟုတ္လား..

ကြၽန္ေတာ္ အမွန္အတိုင္း ဝန္ခံပါရေစ မေကာင္းဘူးဆိုတာ သိေပမယ့္ .. အရာရာ ကို စမ္းသပ္ခ်င္ေနတဲ့ ..အ႐ြယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္ ဘာလုပ္ရမယ္..ဘာေၾကာင့္ ဒီေနရာေရာက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ စိတ္ေတြလႈပ္ရွားေနပါတယ္။

နားနဲ႔မနာ ဖဝၚးနဲ႔ နာၾကပါဗ်ာ.. ကြၽန္ေတာ့္ ေသြးသားေတြကလဲ တစ္ခုခုကို ေတာင္း ဆိုေနၾကတာ ..တ႐ုန္း႐ုန္း နဲ႔ေပါ့ ေကာင္မေလး ေရခ်ိဳးသံနဲ႔ အတူ တဝုန္းဝုန္းတဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္ေတြက ဝ႐ုန္းသုန္းကား .

.ကြၽန္ေတာ္ ထိုင္မရ ထမရနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြကလဲ ဟိုး အေဝးႀကီးကေန နီးလာသလို နီးရာကေန ေဝးသြားသလို.. တစ္ခုခုကို ေတာင့္တစိတ္ေတြက ထိန္းမရ သိမ္းမရ ျဖစ္ေနတယ္ ေကာင္မေလးထြက္လာပါၿပီ ။

ျဗဳန္းဆို ေကာင္မေလး သဘတ္ကိုခြၽတ္ ေကာက္ဝတ္လိုက္တဲ့ ရင္စည္းက ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ေနက် ..ႏိုင္ငံျခားကားေတြထဲကလို ေတာက္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္ လွလွပပ အရာေလးမဟုတ္ပါဘူး ။

အ႐ြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ မိန္းခေလးေတြ ဝတ္တဲ့ ရင္ခံအက်ီလို ဟာေလးပါ ေဟာင္းႏြမ္း စုတ္ျပတ္ၿပီး အေရာင္အဆင္းကင္းမဲ့ေနတဲ့ ရင္ခံအက်ီေလးကို ေငးၾကည့္ရင္း ေကာင္မေလး လက္တစ္စုံက .. အဲဒီအက်ီေလးရဲ႕ လက္ေမာင္းသားေပၚက ႀကိဳးကေလးကို ကိုင္ၿပီး တစ္စုံတစ္ခုကိုလုပ္ လိုက္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ .. အဲဒီ တခဏမွာ ..ေခ်ာက္ကမ္းပါးတစ္ခုက ၿပိဳက် သြားသလို ဟာခနဲ ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ သူလုပ္လိုက္တဲ့အရာက ျပတ္ေနတဲ့ ႀကိဳးႏွစ္ခုကို တြယ္ထားတဲ့ တြယ္ခ်ိတ္ေလးကို ျဖဳတ္လိုက္တာ တစ္ကယ္ကို ခ်ိတ္ေလးတစ္ခုပါ.

.စုတ္ျပတ္ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ ရင္စည္းအက်ီမွာ ..ႀကိဳးျပတ္ေနလို႔ တြယ္ခ်ိတ္နဲ႔ တြယ္ ထားရတဲ့ အဲဒီ အက်ီေလးက လူပ်ိဳတစ္ေယာက္ရဲ႕ … တဝုန္းဝုန္းႀကဲေနတဲ့ မုန္တိုင္း ရမက္ေတြကို ျဖဳတ္ဆို ေပ်ာက္ဆုံးသြားေစခဲ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္ လွမ္းေျပာလိုက္တယ္…ဝိုင္း … မခြၽတ္နဲ႔ေတာ့လို႔ .. အက်ီေလးထပ္ဝတ္ထားပါ ခ်မ္းေနပါမယ္ ဆိုေတာ့ … အံၾသတဲ့ မ်က္လုံးေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို လွမ္းၾကည့္တယ္။ဘာျဖစ္လို႔လဲ အကိုတဲ့ ..

ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးကြယ္။အကိုစကားေျပာခ်င္လို႔ပါဆိုေတာ့ . အံၾသေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္အနား ျဖည္းညႇင္းစြာကပ္လာတယ္။အကို ညီမကို မၾကည္ျဖဴလို႔လားဟင္…ညီမက ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္စရာေကာင္းေနလို႔လားတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေခါင္းပဲခါျပလိုက္တယ္။

သူမရဲ႕ အထာက်ေနတဲ့ မ်က္လုံးေတြက ဘယ္ညာ ရမ္းၿပီး အၾကည့္ေဝ့တစ္ခ်က္မွာ အရာအားလုံးကို သေဘာေပါက္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕ .. ဒီလိုလုပ္ေလ ညီမကို ဖက္ထားလိုက္တဲ့ အကို အဆင္ေျပေအာင္ပါတဲ့။

သူမေျပာတဲ့အတိုင္း ကြၽန္ေတာ္ ဖက္လိုက္ပါတယ္ ….ဟင္ … ဘာႀကီးလဲ … ကြၽန္ေတာ္ အလန႔္တၾကားလက္ကို ျပန္ဆြဲ႐ုတ္မိတယ္.. အား ..ေတာင္းပန္ပါတယ္..အကို …တစ္ကယ္ပါ … ညီမေလ ..ညေနက ရပ္ကြက္ထဲမွာ ရန္ျဖစ္လာလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ျပန္စမ္းၾကည့္တယ္။

ျပင္းထန္တဲ့ ဒဏ္ရာတစ္ခုပဲ ..ဟိုဘက္လွည့္လိုက္ဆိုေတာ့ သူမ လွည့္ျပတယ္ ဓါးဒဏ္ရာ ႀကီးပါလား ရွပ္ထိတာ ဆိုေပမယ့္ ..ေတာ္ေတာ္ေလး ျပင္းထန္တဲ့ ဒဏ္ရာပါ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ညီမရယ္ ဆိုၿပီး ဘယ္လိုမွ ရည္႐ြယ္မထားေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ ႏႈတ္က ထြက္သြားခဲ့တယ္။

ဝိုင္း … မ်က္ဝန္းေတြမွာ ..အရည္ေတြ လဲ့လာပါတယ္…ေနာက္ သူမ သက္ျပင္းတစ္ခုခ်တယ္ ကြၽန္ေတာ့္ ကို ၾကည့္တယ္ သူ႔ၾကည့္ တဲ့ ပုံစံက အကိုတစ္ေယာက္ကို ညီမတစ္ေယာက္က ရင္ဖြင့္ခ်င္တဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး … ကြၽန္ေတာ္ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္တယ္..။

ကြၽန္ေတာ္ နားေထာင္ေပးဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ.. ဘာေတြ ျဖစ္ခဲ့တာလဲ မိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႕ ေက်ာကုန္းက ဓၚးဒဏ္ရာ ဆိုတာက ေတာ္ေတာ္ေလး ကို ဒြိဟျဖစ္စရာပဲမဟုတ္လား တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညမွာ ေၾကကြဲေနတဲ့ ညငွက္ေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕ စကားသံတိုးတိုးေလး ထြက္လာတယ္ ။

”ညီမ ညေနက ရပ္ကြက္ ထဲမွာ ရန္ျဖစ္လာတာတဲ့ … ညီမ ေယာက္်ား ရဲ႕ မိန္းမႀကီးက ညီမကို ဓါး နဲ႔ လိုက္ခုတ္ လို႔ ထြက္ေျပး ခဲ့ရတယ္…ဒီ ဒဏ္ရာက ရွပ္ထိသြားတာပါ” တဲ့ ဒီလိုနဲ႔ပဲ သူမ စကားေတြ ဆက္ေျပာခဲ့တယ္။

သူမက အခုမွ ၁၆ ႏွစ္ေတာင္ မျပည့္ေသးပါဘူး ၁၄ ႏွစ္သမီးမွာ ေယာက္်ား ရတယ္ ရတဲ့ ေယာက္်ားက ေခါင္းပါ ..ဒီလို နဲ႔ ဒီေလာကထဲေရာက္လာခဲ့တယ္.. သူမရဲ႕ ဘဝအစမွာတုန္းကေတာ့ … ေကာင္းေရာင္းေကာင္းဝယ္ အေၾကာ္သည္လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးေလးပါတဲ့ ..

။ေျပာရင္းနဲ႔ … သူမ လက္ဆြဲအိတ္ေလးကို လွမ္းယူ လိုက္ပါတယ္.. ေနာက္ ေၾကမြေနတဲ့ အက်ီအစုတ္ေတြၾကားထဲကေန … တစ္ခုခုကို ထုတ္ယူလိုက္တယ္.. မပီျပင္ဝိုးတဝါးအလင္းေရာင္မွာ သူျပခ်င္တဲ့ အရာအတြက္ အလင္းေရာင္တစ္ခုလိုအပ္တယ္ ထင္ပါရဲ႕ …. အခန္းမီးကို ဖြင့္လိုက္တယ္။

အဲဒီက်မွ ..သူမလက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတာ .. ပလက္စတစ္ေလာင္း ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံအေဟာင္းေလး တစ္ပုံ အဲဒီမွာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ ဆုတံဆပ္ေလးကိုင္လို႔ …..ေဘးနားမွာက ေလာကဓံေၾကာင့္ ပိန္လွီေနေပမယ့္ မိန္းမေခ်ာတို႔ ႐ုပ္ရည္ရွိတဲ့ အသက္သုံးဆယ္ေက်ာ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ … ေသခ်ာပါတယ္။

အဲဒါ သားအမိႏွစ္ေယာက္ပုံပါ ..သမီးေလးက ေက်ာင္းမွာ ဆုရ သမီးေလး နဲ႔ အေမ ဆုေလးနဲ႔ ဓါတ္ပုံတြဲ႐ိုက္ …. ႏွစ္ေယာက္လုံးရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ အၿပဳံးေတြနဲ႔ … ဒီကေလးမေလးက ဝိုင္းမွ ဟုတ္ပါေလစ ..ေဘးက သူ႔အေမေပါ့ .. ဝိုင္းက ငယ္ငယ္တုန္းက စာေတာ္တဲ့ ကေလးမေလးပဲ … ရင္ထဲမွာ ဆို႔နင့္သြားတယ္။

ဓါတ္ပုံေလးၾကည့္ၿပီး ငိုင္သြားတဲ့ ကြၽန္ေတာ္.. ”အဲဒါ ဝိုင္းေမေမေလ…ဝိုင္း ႏွစ္တန္းတုန္းက ဆုရတုန္းက အမွတ္တရပုံေလးပါ.. ဝိုင္းရဲ႕ ပညာအရည္အခ်င္းကလဲ အဲဒီႏွစ္က ေနာက္ဆုံးပါပဲ အဲဒီေနာက္ပိုင္းကေတာ့ …

႐ုပ္ရွင္ေတြထဲကလိုေပါ့ အကိုရယ္… အေဖကဆုံး ..အေမက ေနာက္ေယာက္်ားယူ …ပေထြး က ႏွိပ္စက္ သမီးပါေက်ာင္းထြက္ ေဈးေရာင္း ..ေနာက္ စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္ေတြေၾကာင့္ အေမကဆုံး ..

ပေထြးက ေျခေတာ္တင္….ေနာက္ဆုံးမွာ ဖာေခါင္းနဲ႔ ရၿပီး ဖာသည္မေလးျဖစ္သြားတယ္ေပါ့” ၿပီးေတာ့ ဟက္ဟက္ ဟက္ဟက္နဲ႔ ေျခာက္ကပ္စြာ သူမ ရယ္ေမာေနခဲ့တယ္။

ဒါ ျမင္ဖူးေနက် ႐ုပ္ရွင္ေတြ ..ဖတ္ဖူးေနက် ဝထုေတြ .. ၾကားဖူးေနက် .. ညဥ့္နက္မေလးေတြရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားက ပုံျပင္ေတြ ဆိုၿပီး … ကြၽန္ေတာ္ ေတြးထင္ပလိုက္ခ်င္တယ္..

ဒါေပမယ့္ ..မ်က္စိေရွ႕မွာ ျမင္ေနရတဲ့ ..ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္ရည္မက်တဲ့ မ်က္ဝန္းနဲ႔ ေလာကႀကီးကိုေလွာင္ၿပဳံးေတြနဲ႔ ခနဲ႔တဲ့တဲ့ မ်က္ႏွာထားေအာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ..ဒါေတြက ပုံျပင္ပါလို႔ ..ေတြးထင္လို႔ ရမွာတဲ့လဲ..

ကြၽန္ေတာ္ ယုံတယ္လဲ မေျပာပါဘူး …မယုံဘူးလဲ မေျပာပါဘူး.. ဘာမွလဲ ေျပာစရာမရွိပါဘူး သူမကလဲ ဘာမွ ဆက္မေျပာပါဘူး ပုံမွန္အားျဖင့္ ..ဒီအခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာကိုလႊဲ သက္ျပင္းကိုခ် ..တစ္ရႈိက္ရႈိက္နဲ႔ ငိုေႂကြးေနရမယ့္ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္က

ဘာလို႔မ်ား…. ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ဝန္းေတြကို စိုက္စိုက္ၾကည့္ၿပီး တည္ၿငိမ္ေနရတာလဲ ..ကြၽန္ေတာ္ကေရာ … ဘာလို႔ အဓိပၸါယ္ဖတ္မရတဲ့ သူမမ်က္ဝန္းေတြကို ေငးၾကည့္ၿပီး ရင္ထဲမွာ စို႔နင့္နင့္ႀကီး ျဖစ္ေနရတာတုန္း..

ေအာ္ ညီမရယ္ ..ဆိုၿပီး ဖတ္လိုက္ရမွာလား ..သူမကလဲ ဟင့္ဟင့္ဆိုၿပီး ငိုေႂကြးၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ ထဲဝင္လာမွာလား … ဟားဟား ဒါ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္ေနတာဆိုရင္ေတာ့ …ဒီဇတ္ဝင္ခန္းက ဒီလို႐ိုက္ျဖစ္သြားမွာပါ ဒါေပမယ့္ ဒါ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္ေနတာ မဟုတ္။

တစ္ကယ့္ ဘဝဆိုးႀကီးကို ဘာမွမဆိုင္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေရွ႕မွာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က ရင္ဖြင့္မိသြားတာ ဘာမွ မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ကေရာတစ္ကယ္ေတာ့

အဲဒီအခ်ိန္မွာ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ လူသားႏွစ္ေယာက္ၾကား တစ္စုံ တစ္ခုက က်ကြဲသြားတယ္ ။အဲဒီ က်ကြဲသြားတဲ့ အရာက … ဘာသံမွ မထြက္ပဲ ကြဲေၾကသြားတဲ့ အသဲႏွလုံး ႏွစ္ခုပါ..

ေဒါက္ ေဒါက္ ေဒါက္ ”ေဟ့ေရာင္ ေအာင္ေသာ္ … မၿပီးေသးဘူးလား …ျမန္ျမန္ ထြက္ေတာ့ ေနာက္လူေတြေစာင့္ေနတယ္.” ကြၽန္ေတာ္ … သူမ ကို ၿပဳံးျပလိုက္တယ္…. သူမကလဲ ျပန္ၿပဳံးျပတယ္။ကြၽန္ေတာ္ ဘာႏႈတ္ဆက္စကားမွ မဆိုပဲ ..သူမအနားက ထလာခဲ့တယ္…..

ေနာက္မွ လက္ထဲပါလာတဲ့ ..သူမရဲ႕ တန္ဖိုးအႀကီးဆုံး အမွတ္တရဓါတ္ပုံေလးကို ျပန္လွည့္ေပးရင္ ..ကြၽန္ေတာ္ သူမကို ေက်ာခိုင္း ထြက္လာတယ္ တံခါးဝနားေရာက္မွ ..ကြၽန္ေတာ္ လွည့္ေျပာမိတယ္

”အကို ညီမလို ေက်ာင္းမွာ ဆုမရဖူးဘူး ..သိလား .. ညီမ အရမ္းေတာ္တယ္ ” သူမ ၿပဳံးသြားတယ္ …ေက်းဇူးတ င္ပါတယ္ အကို တဲ့ ..ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ သူမရွိေနတဲ့ အခန္းထဲကေန ထြက္လာခဲ့တယ္.

.အျပင္မွာ ေစာင့္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ဘယ္လိုလဲ ဆိုတဲ့ အထာနဲ႔ ေမးေငါ့ျပတယ္။”ငါ ခံစားခ်က္ အႀကီးႀကီးရခဲ့ပါတယ္” လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ဟဟဟဟဟ …သူငယ္ခ်င္းက ရယ္ပါတယ္. မင္းအဆင္ေျပရင္ၿပီးတာပဲ..ဟိုဘက္မွာ အခန္း တစ္ခု ရွိတယ္ မင္း သြားနားေနလိုက္..ငါ ဝင္လိုက္အုန္းမယ္ တဲ့ .. ေျပာၿပီး ..သူမရွိရာ အခန္းေလးထဲကို ဝင္သြားပါတယ္။

ငါရခဲ့တဲ့ ခံစားခ်က္က မင္းထင္သလို မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မရွင္းျပေတာ့ပါဘူး။ရွင္းျပစရာလဲ လိုမွ မလိုတာ … ဘာမွန္းမသိတဲ့ ခံစားခ်က္ အႀကီးႀကီးတစ္ခုကိုထမ္းပိုး….

သူမနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ပါးဖို႔ ဝင္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေက်ာကုန္းကို ေငးၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ကြၽန္ေတာ္ မြန္းက်ပ္ လာတယ္။ တစ္ဖက္အခန္းက … မပီဝိုးတဝါး ၾကားေနရတဲ့ အသံတစ္ခ်ိဳ႕မွာ

ကြၽန္ေတာ္စိတ္ေတြ တိမ္ထဲမွာ လြင့္ေမ်ာေနရသလိုပဲ .ကြၽန္ေတာ္ …၂တန္းေက်ာင္းသူအ႐ြယ္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ျမင္ေနရတယ္…ေကာင္မေလးက လက္ထဲမွာ ပညာရည္ခြၽန္ဆုေလး ကိုင္ၿပီး…

သူ႔ေမေမနဲ႔ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ေနတယ္။ေနာက္ ..ေကာင္မေလးနားမွာ သူ႔ေမေမ မရွိေတာ့ဘူး ..ရမက္ျပင္းတဲ့ အၾကည့္ေတြ နဲ႔ ဘီလူးသဘက္လို မိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႕ ေသြးသားကိုဝါးၿမိဳခ်င္တဲ့ လူတစ္ခ်ိဳ႕ ကေလးမေလး နားကို တျဖည္းျဖည္း ဝိုင္းအုံလာၾကတယ္။ေကာင္မေလး ေၾကာက္႐ြံ႕စြာ ေအာ္ဟစ္ေနတယ္။

သူမ ဘဝေလး ႏွင္းဆီပန္းကေလးလို တစ္ရစ္ၿပီး တစ္ရစ္ …တစ္လႊာၿပီး တစ္လႊာအေႁခြခံေနရတယ္… ဘယ္သူမွ ကယ္မယ့္သူ မရွိဘူးအားကိုးရာလဲ မရွိဘူး ..နာက်င္မႈေတြ အျပည့္နဲ႔ ..အရွက္ေတြကို နင္းေျခခံလိုက္ရတဲ့ …

ကေလးမေလးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံက ..ၾကာေတာ့ ေလာကႀကီးကို ေလွာင္ၿပဳံးေလးနဲ႔ ျပန္ၿပဳံးျပ တတ္ၿပီ။သူမ မ်က္ႏွာေပၚ တေပါက္ေပါက္ က်ေနတဲ့ တဏွာရမက္ေခြၽးစက္ေတြနဲ႔မ်က္ႏွာသစ္တတ္သြားၿပီ

…ညည္းညဴလႈိက္ေမာ ပင့္သက္ရႈိက္သံေတြနဲ႔အတူ..သက္တံေရာင္ တိမ္ေတြၾကား ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔သူ႔ေမေမလဲ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ဆုတံဆိပ္ေလးကလဲ ေၾကမြလို႔ ..

ေနာက္ ကေလးမေလး မ်က္လုံးကိုမွိတ္ အံကိုႀကိတ္ ..အသူရာေခ်ာက္ထဲ … ပစ္ဆင္းသြားတယ္ …ကြၽန္ေတာ္ လွမ္းၿပီး ဖမ္းဆုပ္ခ်ိန္မရလိုက္ဘူး အလန႔္တၾကားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ သူမ ခုန္ဆင္းသြားရာ ေျပးလိုက္ရင္း သူမ နာမည္ကို ေအာ္ဟစ္ေနမိတယ္။

”ဝိုင္း ” ”ေဟ့ေရာင္ …ဝိုင္းမေနနဲ႔ ထေတာ့ မိုးလင္းေနၿပီကြ ..ဟိုေကာင္မေလးေတြလဲျပန္သြားၾကၿပီ”ကြၽန္ေတာ္ လန႔္ႏိုးလာတယ္….ေအာ္ မိုးေတာင္လင္းသြားၿပီ။ေအာ္ ဒါနဲ႔ …ဝိုင္းက မင္းကို ဒါေလး ေပးေပးပါတဲ့

ေရာ့ —ဘာေလးလဲ …..သူငယ္ခ်င္းလွမ္းေပးတဲ့ အရာေလးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့တြယ္ခ်ိတ္ေလးတစ္ခု ..

သူမ ရင္စည္းအက်ီက တြယ္ခ်ိတ္ေလး ဘာအတြက္နဲ႔ကြၽန္ေတာ့္ကို ေပးခဲ့တာလဲ။သူမအတြက္ မလိုအပ္ေတာ့ ဘူးလား …..ဒီတြယ္ခ်ိတ္ေလးမရွိပဲ ..သူမရဲ႕ အရွက္ကို ဘယ္လိုဖုံးမလဲ..ဘာေၾကာင့္လဲ …”အရွက္ေတြကို ဖုံးဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့တာလား

…ေကာင္မေလးေရ”ဒါမွမဟုတ္—”တြယ္ခ်ိတ္ေလးကို ခြၽတ္ၿပီး … အရွက္တရားကို ေရာင္းစားရတဲ့ ဘဝကို ေက်ာခိုင္းေတာ့မွာမို႔လို႔ဒီ တြယ္ခ်ိတ္ေလး မလိုအပ္ေတာ့တာလား ”….

” ေဟ့ေရာင္ … ငါတို႔ ရပ္ကြက္ထဲကို ဝိုင္းေရာက္ေနတယ္ကြ” ဟုတ္ပါတယ္…ရပ္ကြက္ထဲဆိုတာထက္ …ကြၽန္ေတာ္တို႔ လမ္းရဲ႕ အေနာက္ထိပ္ဆုံးကိုဝိုင္းေရာက္လာခဲ့တာပါ..ဝိုင္းက ဝိုင္းမဟုတ္ေတာ့သလို …

ညဥ့္ငွက္မေလးလဲ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ဝိုင္းမွာ ကာမပိုင္ လင္ေယာက္်ား ရွိေနၿပီ။သူမရဲ႕ အမ်ိဳးသားက အညာက လက္သမားဆရာေလးတစ္ေယာက္ပါ။လမ္းအေနာက္မွာရွိတဲ့ လက္သမား႐ုံေတြမွာ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ေရာက္လာတဲ့။လက္သမား ဆရာေလးနဲ႔အတူ … ေယာင္ေနာက္ ဆံထုံးပါ။သူမေရာက္လာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္..

တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ႏွစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုမွာ ..ဝိုင္းဆိုတဲ့ ေကာင္မေလး ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲသြားတယ္..ေလာကဓံေၾကာင့္ ဆိုရမလား ..ကြၽန္ေတာ့္ထက္ ငယ္ေပမယ့္ ..႐ုပ္ကေလးက အရင္လို မႏုပ်ိဳေတာ့ဘူး ..

အရင္လို လွတပတေလး မျပင္ဆင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ..ဒါေပမဲ့… သူမဘဝေလး ျဖဴစင္သြားၿပီ .. သန႔္ရွင္းသြားၿပီသူမ အေၾကာ္ဆိုင္ေလး ဖြင့္တယ္ …..အေၾကာ္ဆိုင္ေလးနာမည္က “ဝိုင္း…တဲ့—ကြၽန္ေတာ္တို႔ သြားစားျဖစ္ေပမယ့္ … စကားေတြအမ်ားႀကီးေတာ့ မေျပာျဖစ္ပါဘူး။

ေျပာဖို႔လဲ မလိုအပ္ဘူးေလ .. ဒါေပမယ့္ သူမဆီက ခင္ခင္မင္မင္နဲ႔ ဆက္ဆံမႈေတာ့ ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ေက်နပ္တယ္ .. ဝိုင္းကို ဒီလို ဘဝနဲ႔ ျမင္ရတာ ..တြယ္ခ်ိတ္ေလးေပးခဲ့တုန္းက ကြၽန္ေတာ္ ဆုေတာင္းခဲ့တာ ျပည့္သြားခဲ့လို႔ဝမ္းသာ မဆုံးပါဘူး .

.ဒါေပမယ့္ ကံၾကမာက … အၿငိဳးႀကီးတယ္..သိပ္ၿပီး ဇာတ္လမ္းဆန္ေနမလား ….တစ္ကယ့္ အျဖစ္ အပ်က္ေတြက စိတ္ကူးယဥ္ထက္ အမ်ားႀကီး ပိုဆန္းျပားတယ္။မယုံၾကည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ လွည့္စားတတ္လြန္းတယ္ဗ်ာ။

တစ္ေန႔ .. ဝိုင္း ဆိုတဲ့ အေၾကာ္ဆိုင္ေလးမွာ အေၾကာ္ေတြ မရွိဘူး။ေၾကာ္မယ့္သူလဲ မရွိဘူး ..အားေပးမယ့္ စားသုံးသူေတြလဲ မရွိဘူး။ဝိုင္း ေနမေကာင္းလို႔ ေဆး႐ုံတင္လိုက္ရတယ္..သိပ္မၾကာပါဘူး ….

ဝိုင္းတစ္ေယာက္ ဆုံးၿပီတဲ့ ..”ေအာင္ေသာ္ … ဝိုင္းဆုံးတာ ေသြး႐ိုးသား႐ိုးမျဖစ္ႏိုင္ဘူးကြ..A လားမသိဘူး..ငါတို႔ေတာ့ ဒုတ္ခပါပဲကြာ ”ကြၽန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို မဲ့ၿပဳံးေလးပဲ ၿပဳံးျပလိုက္တယ္..ဝိုင္းဆုံးတာ HIV ေၾကာင့္ပါဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာမျပေတာ့ပါဘူး။

သူတို႔ေတြ စိတ္တဇ ျဖစ္သြားမွာ စိုးလို႔ပါ ဟုတ္ပါတယ္…လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္တုန္းက .. လမ္းေနာက္က စတိုးဆိုင္ေလးတစ္ခုမွာကြမ္းယာဂယ္စားၿပီးအျပန္…ေနာက္ကေန …ၾကားဖူးေနတဲ့ အသံေလးတစ္ခုက တိုးတိုးေလး လာကပ္ေျပာတယ္။

”အကို … ညီမ သြားရေတာ့မယ္..ညီမ ေဆးစစ္တာ positive လို႔ အေျဖထြက္တယ္ အကိုညီမ ဒီေလာကႀကီးက ထြက္မသြားခင္..အကို႔ကို ေက်းဇူးတင္စကားေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ညီမကို အရမ္းေတာ္တယ္လို႔ ေျပာေပးခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးပါ…ဒီေလာကႀကီးမွာ ညီမကို ေတာ္တယ္လို႔ေျပာတာ အကိုနဲ႔ ညီမေမေမပဲ ရွိခဲ့တာပါ။

အဲဒီစကားတစ္ခြန္းနဲ႔ ညီမ ဘဝကို ေျပာင္းလဲဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ေျပာင္း လဲႏိုင္ခဲ့တယ္….ဘာပဲေျပာေျပာ ..ေလာကႀကီးကေန ဒီေရာဂါဆိုးနဲ႔ ထြက္သြားရေပမယ့္ ေလာကဓံကို ညီမအႏိုင္ယူခဲ့တယ္..ညီမ ႐ိုး႐ိုးသားသားနဲ႔ ဘဝကို ရင္ဆိုင္သြားပါတယ္

အကို” ထုံးစံအတိုင္း ..ဆြံ႕အစြာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ၿငိမ္သက္ေနမိတယ္။ဘာမွ ျပန္မေျပာျဖစ္ဘူး..ကြၽန္ေတာ္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ …ေက်ာခိုင္း ထြက္သြားတဲ့ သူမကိုပဲ ျမင္ရေတာ့တယ္။ကြၽန္ေတာ္ လမ္းေဘးအုတ္ခုံေလးမွာ ထိုင္ေနတယ္။ဒီေန႔ ေန႔လည္က ဝိုင္း အသုဘကို သြားပို႔ျဖစ္တယ္….ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး ..

တြယ္ခ်ိတ္ေလးေတြ သူမအသက္နဲ႔ တြက္ၿပီး ဝယ္..ၿပီးေတာ့ ခ်ိတ္ေလးေတြကို ျဖဴတ္ေပး …ေျမမွာ ျမဳပ္ေပးခဲ့တယ္။သူမ လြတ္လပ္ပါေစ…ျဖစ္ေလရာ ဘဝတိုင္း တြယ္ခ်ိတ္ေလးကို ခြၽတ္ေပးရတဲ့ ဘဝမ်ိဳးနဲ႔ေဝးကြာပါေစ

…အုတ္ခုံေလးမွာ ထိုင္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္..ၾကယ္ကေလးေတြ နဲ႔ လမင္းႀကီး ၾကားထဲမွာ ..ဝိုင္းဆိုတဲ့ ၂တန္းအ႐ြယ္ ကေလးမေလး ေပၚလာတယ္…ဆုေလးကိုင္လို႔သူ႔ေမေမကလဲ ၿပဳံးလို႔ … ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ရီျပၿပီး..သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ လွည့္ထြက္သြားတယ္။

သြားေတာ့ ဝိုင္းေရ–။ ေနာက္ထပ္ ဘဝေတြ ဘဝေတြ ..သံသရာမၿပီးသေ႐ြ႕ ဆက္သြားႏွင့္ ပါေနာင္ ဘဝဆက္တိုင္း ျဖစ္ေလရာမွာ ဒီဘဝလို အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးေတြ မေတြ႕ပါေစနဲ႔ျဖစ္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔လဲ အကို ယုံပါတယ္။

ညီမေလး က ဘဝေပးအေျခအေန ကံၾကမာဆိုးေၾကာင့္ ဘဝပ်က္ခဲ့ေပမယ့္ -စိတ္ဓါတ္ေတြ မွ မပ်က္စီးခဲ့တာခိုင္မာတည္ၾကည္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ နဲ႔ ေလာကဓံကို အရႈံးေမပးေက်ာ္လႊားျပခဲ့တဲ့ညီမေလး တစ္ကယ္ေတာ္ပါတယ္ငါ့ ညီမ တစ္ကယ္ေတာ္ပါတယ္ကြာ

”ဝိုင္း ေကာင္းရာမြန္ရာ ေရာက္ပါေစ”

By Myint Zaw Htun

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

14 − 5 =