မရွက္တမ္း ရင္ဖြင့္ ထားတဲ့ ျပည္တန္ဆာ မေလးတစ္ေယာက္ ရဲ႕ ေၾကကြဲစာ …

မရွက္တမ္း ရင္ဖြင့္ ထားတဲ့ ျပည္တန္ဆာ မေလးတစ္ေယာက္ ရဲ႕ ေၾကကြဲစာ …

သီတင္းကြၽတ္ၿပီ…ဝါထြက္ၿပီ…။ တမင္သက္သက္ ေခါင္းစဥ္ တပ္ၿပီး လူစုၾကတယ္..။ ဝါတြင္းသုံးလ ေအာင့္အီးထားၾကတဲ့ အ ေသာက္အစားကိစၥေလးေတြကို စတင္ဖြင့္လွစ္ၾကမယ္ဆိုၿပီး..၊ တကယ္ေတာ့.. လူေတြက…..ကိုယ့္ သတ္မွတ္ခ်က္ နဲ႔ကိုယ္ သြားေနၾကတာပါ..။အျဖစ္ႏိုင္ဆုံးကေတာ့..ကိုယ္နဲ႔ဘယ္ေလာက္ထိလိုက္ဖက္မလဲဆိုတဲ့ေပတံနဲ႔..။

ညေနေစာင္း… ေက်ာက္ကုန္းမွာဆုံၾကမယ္..၊ YAMMY မွာလူစုံေတာ့ ငါးနာရီဝန္းက်င္.. အင္းစိန္ဘက္ကလာတဲ့သူလည္း ရွိတယ္.. ေတာင္ဥကၠလာဘက္ကလာသူလည္းရွိတယ္။ အားလုံးက ေလးဆယ္ေက်ာ္အိမ္ေထာင္သည္ေတြခ်ည္းပဲ..။ ဘီယာေလာက္နဲ႔စတင္ဖြင့္လွစ္လိုက္ၾကမယ္ဆိုေပမယ့္ ဝိုင္း အလယ္ေလာက္မွာ အနက္ေတာင့္ေတြ..အနီေတာ င့္ေတြပါ လာ တယ္။

ဘာလဲ…ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။ ကိုယ့္စီးပြားကိုယ္ရွာႏိုင္ၾကသူေတြပဲဟာ။ မိသားစုတစ္ခုကို တင့္ေတာင္းတင့္တယ္ အ ျပင္ လွ်ံလန္ေနေအာင္ထားႏိုင္ၾကသူေတြေတာင္ပါေနတဲ့ဟာကို။ ဝိုင္းက မီးေပါင္ျမင့္လာနဲ႔အတူ ဟိုေခါင္းစဥ္.. ဒီေခါင္ စဥ္ ေတြ ေရာေႏွာပါဝင္လာပါေတာ့တယ္။ ေကတီဗြီသြားမယ္…မာဆက္သြားမယ္။အိမ္ေထာင္သည္ေတြျဖစ္ေနတဲ့အတြက္.. ဒါ့ထက္ေတာ့ စည္းမေက်ာ္ၾကပါဘူး။ အေပ်ာ္လြန္တဲ့သေဘာေလာက္ ပဲရွိပါ တယ္..။

ေငြေၾကးသုံးစြဲႏိုင္သူေတြျဖစ္တဲ့အေလွ်ာက္..ကုန္က်စရိတ္ကိုဘယ္ေတာ့မွ စာရင္းတို႔စရာမလို၊ စားပြဲထိုးေလး လွမ္း ေခၚၿပီး YAMMY ကထြက္ေတာ့ ႏွစ္ေသာင္ေက်ာ္သုံးေသာင္းေပးခဲ့ရတယ္။ ဒါကိုေတာင္ သူေပးမယ္ ငါေပးမယ္နဲ႔..။ ဝင္ေငြၾကမ္းတဲ့ လူေတြမ်ားေျပာပါတယ္။

အေပါက္ဝကိုဝင္လိုက္ကတည္းက ကားေနရာခ်ေပးတဲ့ေကာင္ေလးအတြက္ တစ္ေထာင္မ်ိဳး ႏွစ္ေထာင္မ်ိဳး၊ ပင္တိုင္ေဖာက္ သည္ေတြကေတာ့ သူ႔အမွတ္အသားနဲ႔သူ စာရင္းေပးၾကတယ္။ ဘီယာပုလင္းေတြေထာင္…….. အေၾကာ္အေလွာ္ေတြနဲ႔အ ခန္းက်ဥ္းေလးထဲက ပြဲေတာ္၊ စီးပြားေရးအေၾကာင္းေတြ…ေျပာၾကတယ္။ မိသားစုအေၾကာင္းေတြ….ေျပာၾကတယ္။ အေပါင္း အ သင္းမိတ္ေဆြေတြအေၾကာင္းကို ရယ္ပြဲဖြဲ႕ၾကတယ္။

တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ကေလးမေလးေတြဝင္လာၾကတယ္။ ခဏေလးေဘးမွာ ဖယ္ေနၾက.. ဒီမွာေကာင္းေရာင္းေ ကာင္းဝယ္ေတြေဆြးေႏြးေနၾကတယ္။ ကားမွာကပ္ထားတဲ့စတစ္ကာက ေအာ္ရီဂ်င္ နယ္ျဖစ္တာေၾကာင့္.. ေမာ္ေတာ္ ပီ ကယ္က လက္သည္းနဲ႔ ကုတ္ခြာလည္းမရတဲ့အေၾကာင္း..၊ စပိုင္ကင္မရာပါတဲ့မ်က္မွန္တစ္လက္အေၾကာင္းေျပာေ တာ့ ေကာင္မေလးေတြက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ မလုံမလဲနဲ႔ ဖုံးၾကဖိၾက။

ဒါကိုပင္ ဝိုင္းဝန္း…သေဘာက်ေနၾကတယ္။ တကယ္လည္း မလုံမလဲ တခ်ိဳ႕ပါလာတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းနီ အရဲသားနဲ႔၊ ေမြးရနံ႔ေ တြကလည္း ခ်ိဳခ်ိဳအီအီ၊ အဲယာကြန္းကို အရွိန္ထပ္ျမႇင့္ခိုင္းတယ္။ ဝိတ္တာေကာင္ေလးကိုလည္း တစ္ေထာင္မ်ိဳး ႏွစ္ေ ထာင္မ်ိဳးပစ္ခတ္ေပးၿပီး မေခၚပဲ ခဏ ခဏ ဝင္မလာနဲ႔ခိုင္းတယ္။ အခုခ်ိန္ထိ ေကာင္မေလးေတြ မွာ က်ိဳးၾကည့္ ေၾကာ င္ၾကည့္..။နံရံမွာကပ္ေပးထာတဲ့နာရီက..တစ္ခ်က္ခ်က္ေ႐ြ႕ေနတယ္။ အဲဒီအတြက္ ဂ႐ုကိုမစိုက္ၾကတာ..၊ ဒန္းေလာ့ေမြ႕ယာ ထူႀကီးေ တြ ရဲ႕ေျခရင္းမွာ ကေလးမေလးေတြက က်ဳံ႕က်ဳံ႕ ထိုင္ၾကတယ္။

ေဖာက္သည္ေတြကေတာ့ တရင္းတႏွီး၊ အသင့္ယူ လာတဲ့ စႏိုးတာဝါျဖဴျဖဴ ေအးေအးေလးေတြေဖာက္ၿပီး.. ေျခဖဝါးတိုင္းကို ဖြဖြကေလးပြတ္သပ္တိုက္ခြၽတ္လို႔၊ မ်က္ရည္ေတြမ်ား …ေတြေတြ က်ေနမလား…လို႔၊ ေျခေထာက္ဆိုတာ…….လူတစ္ကိုယ္လုံးရဲ႕ အနိမ့္က်ဆုံးေနရာ၊ သူစိမ္းေယာက္်ား တစ္ေ ယာက္ရဲ႕ေျခဖဝါးကို ကိုယ့္ရဲ႕တယုတယလေမြးျမဴထားတဲ့လက္နဲ႔ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ကိုင္တြယ္ေနရတယ္.. ၊လက္ …ထမ င္းစားတဲ့လက္..။

အသားခ်င္းထိတာမ်ား… မဟုတ္ဘူး…အဲဒီမွာကိေလသာေတြ အမ်ားႀကီးပါတယ္..။ဆန႔္ေပးထာတဲ့ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားဝင္ၿပီး ေျခသလုံးတစ္ဘက္ကိုေပါင္ေပၚဆြဲတင္လိုက္တယ္၊ ၿပီးမွ..လက္ေမာင္း သား ဝင္း ဝင္းေလးလႈပ္တဲ့ထိ လက္ဖ်ံနဲ႔ ပြတ္ေျခေပးရတယ္။ အဲယားကြန္းခန္းထဲမွာ ကိုယ္ေငြ႕ေတြေရာယွက္လို႔..။ အရက္နံ႔ ခ်ဥ္စူးစူး ေတြကို က်ိတ္မွိတ္မ်ိဳခ်ေနရမွာေပါ့..၊ ေပါင္ခြၾကားတည့္တည့္ကို ဖေနာင့္နဲ႔ေထာက္ၿပီး.. အပူထုတ္ေ ပးမ ယ္ျပင္ေတာ့.. တစ္ ေယာက္က ဒဏ္မခံႏိုင္ဘူး..လက္နဲ႔မွ..တဲ့..၊ ကဲ…စဥ္းစားသာၾကည့္ေပတာ့..၊ ကိုယ့္လင္ကိုယ့္သား မဟုတ္တဲ့ သူစိမ္းေယာက္်ားကို..။

စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြမႊန္ထူေနတယ္။ ေလခ်ဥ္တက္တဲ့ အရက္သံေတြနဲ႔၊ ဒီၾကားထဲ ဟုတ္တိပတ္တိ အႏွိပ္မခံပဲ ရည္းစား လိုလို ဘာလိုလို အတြဲဇာတ္ခင္းေနတဲ့လူကရွိေသး၊ ငုတ္တုတ္ထိုင္ခိုင္းၿပီး ေနာက္ေၾကာကိုဒူးနဲ႔ေထာက္.. လက္ႏွစ္ဘက္ ကို ေနာက္ကသိမ္းယူေတာ့ ကေလးမေလးရဲ႕ရင္သားေတြက ေက်ာမွာလာမကပ္ေပဘူးလား။ ေရွ႕ကိုအားယူလိုက္ခ်ိန္က ကိုရီးယားကားထဲကလို ေနာက္က ခိုးနမ္းေတာ့မယ့္အတိုင္း..။ မလြယ္လွပါဘူး..။ အဲယားကြန္းေအးေအး ၾကားမွာ ေခြၽး ပ်ံေန ပါလိမ့္မယ္..။တစ္နာရီ..တစ္ဆက္ရွင္..၊ ေဘလ္ယူခဲ့………………။

တစ္ေယာက္ကို သုံးေထာင့္ငါးရာ…။ ေစ်းခ်ိဳလြန္းအားႀကီးမေနဘူးလား၊ ေပးလိုက္ရတာေတြအမ်ားႀကီး၊ လက္ခ်ိဳးေရလို႔ မႏိုင္၊ ရွိသမွ်အကုန္နီးပါး၊ ျပဳစုေပးရခ်က္က.. ႏိုင္းမက၊ ရေတာ့..သုံးေထာင့္ငါးရာ..၊ “ကြၽန္မတို႔ရတာမဟုတ္ပါဘူး.. ဆိုင္ကရတာ ပါ..၊ ကြၽန္မတို႔က..

လခေျခာက္ေသာင္းေလာက္နဲ႔လုပ္ၾကရတာ”၊ တြက္ၾကည့္ေ တာ့…..တစ္ရ က္ႏွစ္ေ ထာင္..၊ အလုပ္ခ်ိန္နာရီ နဲ႔စားခ်လိုက္ရင္ တစ္နာရီစာလုပ္အားက တစ္ေထာင္မျပည့္..။ အထဲမွာ … မွာၿပီးစားေသာ က္ၾကတာ ေသာင္းဂဏန္းဆို ေတာ့ ကေလးမေလးေတြအတြက္ မုန႔္ဖိုးဆိုၿပီး ထပ္ထုတ္ ၾကတယ္။ တစ္ေယာက္ ကေျပာ တယ္…”ပါးပါးေလးပါ” တဲ့၊ ဟုတ္ ပါ့…ေတာ္ေတာ္ တန္ဘိုးနည္းတဲ့ မိန္းမေတြပဲ….။

Credit: ကိုကံညိဳ (ႀကီး)

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

7 − three =