မိဘ ကို ေခြးနဲ႔ ႏႈိင္းလို႔ ကိုယ္တိုင္ ေခြးျဖစ္ သြားတဲ့ လပြတၱာက မခင္လွ အေၾကာင္း (ျဖစ္ရပ္မွန္)

မိဘ ကို ေခြးနဲ႔ ႏႈိင္းလို႔ ကိုယ္တိုင္ ေခြးျဖစ္ သြားတဲ့ လပြတၱာက မခင္လွ အေၾကာင္း (ျဖစ္ရပ္မွန္)

အခ်ိန္ကား… ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၃၆၄ခုႏွစ္ – သူ႔အမည္က မခင္လွ အသက္က ၁၆ႏွစ္/၁၇ႏွစ္အ႐ြယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အပ်ိဳအ႐ြယ္ မိန္းကေလး ျဖစ္ေသာ္လည္း စ႐ိုက္က ၾကမ္းတမ္းလြန္းလွ၏။ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ျခင္း မရွိ။ တစ္ဦးတည္း ေသာသမီး ျဖစ္သည္မို႔ အလြန္ဆိုး၏။ မိခင္ဖခင္တို႔အား ႐ိုေသကိုင္းရႈိင္းမႈ မရွိ။ အၿမဲတေစ ေအာ္ေငါက္ ဆက္ဆံေလ့ ရွိသတဲ့။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ မခင္လွသည္ လက္ရွိဘဝမွာပင္ တစ္ၿမိဳ႕လုံး၊ တစ္နယ္လုံး အုန္းအုန္းကြၽက္မွ် အံ့ဩစရာ၊ သနားစရာ၊ သံေဝဂ ရစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အျဖစ္ဆိုးႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုးခဲ့ရေလေတာ့၏။

ထိုေန႔က… မိခင္ဖခင္ျဖစ္သူ တို႔ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ရန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ မသြားခင္ သမီးျဖစ္သူအား ဥပုသ္ေစာင့္ရန္ ေခၚပါတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီး၊ အလိုလိုက္၍ အမိုက္ေစာ္ကားေသာသမီးမို႔ မိခင္ဖခင္တို႔အား ထုံးစံအတိုင္း မေခ်မငံ ျပန္ေျပာ တာေပါ့… ၿပီးလွ်င္… အေရးမပါတာေတြ လာလုပ္ေနျပန္ၿပီ ဆိုၿပီး ေသာင္းက်န္းပါေတာ့သည္။

မိခင္ဖခင္တို႔ကလည္း သမီးျဖစ္သူ အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ကာ ဥပုသ္ေစာင့္ရန္ ထြက္သြားၾကပါတယ္။ ညေနေစာင္း၍ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္တြင္ မိခင္ျဖစ္သူက… သမီးေရ… အေမတို႔ေတာ့ ဥပုသ္ရတယ္။ ဟင္းေတြလဲ ရွိသားပဲ။ သမီးအတြက္ပဲ ထမင္းအိုးေလး တစ္လုံး တည္ၿပီး စားလိုက္ေတာ့ေနာ္ သမီး။

ဟာ…အေရးမပါတာေတြ လုပ္ၿပီ။ ထမင္းအိုးေလး ေတာင္ ေတာ္တို႔က မတည္ႏိုင္ၾကဘူးလားဟင္။ ေတာ္တို႔က်ေတာ့ စားေသာက္ၿပီးၿပီ။ က်ဳပ္က်ေတာ့ ဘာမွ စားစရာမရွိဘူး။ ေတာ္ၿပီ… ဒီအိမ္မွာ မေနတာပဲ ေကာင္းတယ္။ ကဲဟာ…ကဲဟာ… မခင္လွက ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ မ်က္စိေရွ႕တြင္ ရွိေသာ အိုးမ်ားကို ႐ိုက္ခြဲပစ္ေလေတာ့သည္။ ဒုန္း…ခြမ္း…ကဲဟာ…ကဲဟာ… ဂြမ္း…ဂြမ္း… သမီးရယ္… အေမတို႔မွာ ဥပုသ္ႀကီးနဲ႔ပါကြယ္၊ ဥပုသ္ပ်က္ေအာင္ေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔။ ဘာဥပုသ္လဲ-? ဒီအေရးမပါတာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ၿပီး က်ဳပ္စားဖို႔က်ေတာ့ ထမင္းေတာင္မရွိဘူး။

ညည္းအသက္ ၁၆ႏွစ္၊ ၁၇ ႏွစ္ရွိေနၿပီ။ အခုထိ မလိမၼာေသးပါလား နင္ ေခြးထက္မိုက္ပါလား… ဟု မိခင္းႀကီး ပါးစပ္က လႊတ္ကနဲ ထြက္သြားသည္။ ထို႔ေနာက္ မိခင္ဖခင္တို႔ကလည္း စိတ္မေကာင္းလွစြာႏွင့္ အိမ္ေပၚမွဆင္းၿပီး ႐ြာထဲသို႔ ထြက္သြားၾကေတာ့သည္။ နားေအး ၿပီးေရာ ေရွာင္ထြက္သြားၾကျခင္း ျဖစ္ေပမဲ့ နားမေအးသူက မခင္လွပင္ ျဖစ္ေပသည္။

မိခင္ျဖစ္သူ၏ စကားကို ေဒါသ အမ်က္ေျခာင္းေျခာင္းထြက္၍ အာေခါင္ျခစ္ကာ ေအာ္လိုက္ေသာအသံက ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံး စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ရာ ထြက္ေပၚလာေလေတာ့ သည္။ မိခင္ျဖစ္သူအား လက္ညႇိဳးေငါက္ေငါက္ ထိုးရင္း က်ဳပ္က ေခြးမဟုတ္ဘူး။ ေတာ္သာ ေခြးမႀကီး… ေခြးလိုကိုက္သြားတဲ့ ေခြးမႀကီး ေတာ္သာ ေခြးမႀကီး ေတာ္သာ ေခြးမႀကီး… ေဒါသမ်ား အလြန္ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

မခင္လွ ေအာ္ရင္း ေအာ္ရင္း ေဒါသမီး၏ ေတာက္ေလာက္ မႈေၾကာင့္ တက္သြားေလေတာ့၏။ သတိမရ။ စကားေမးမရေတာ့။ ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ား ေရာက္လာ၍ စိတ္ႀကီးလြန္း၍ သတိလစ္ေနေသာ မခင္လွအား သတိလည္လာေအာင္ ျပဳစုၾကရ ေတာ့သည္။ ထိုသတင္းကို ၾကားေသာ မိခင္၊ ဖခင္တို႔သည္လည္း ေသာကမီး ေတာက္ေလာင္ကာ အေျပးျပန္၍ သမီးျဖစ္သူအား ျပဳစု ၾကပါတယ္။ မခင္လွ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ သတိလစ္ေနခဲ့ၿပီး သတိျပန္ရလာခ်ိန္တြင္ လူစင္စစ္က လူလို မေနေတာ့ ဘဲ၊ ေခြးလိုေန၊ ေခြးလိုစားေတာ့သည္။ ကိုယ္က လူပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေခြးလိုေလးဖက္ေထာက္သြား၏။ အဝတ္အစား မကပ္ေတာ့။ ဝတ္ေပး၍လည္း မရ။ ေခြးစိတ္လုံးလုံး ေပါက္သြားကာ မစင္ေတြ စားေတာ့သည္။ လူလို ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ေကြၽး၍မရ။ တကယ့္ ေခြးတစ္ေကာင္လို ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရ ျဖစ္ရေတာ့သည္။

ဝမ္းႏွင့္လြယ္ၿပီး ေမြးခဲ့ရေသာ မိခင္ႀကီးခင္မ်ာ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးေလးမို႔ ခ်စ္မဝႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရေသာ္လည္း ယခုေတာ့ျဖင့္ ရင္က်ိဳးၾကရပါၿပီ။ သမီးေရ…ဟု ေခၚလိုက္လွ်င္ ေလးဖက္ေထာက္ ေျပးလာၿပီး မ်က္ရည္မ်ား ဝိုင္းလ်က္ မိခင္ႀကီးအား ေမာ့ၾကည့္ရွာ၏။ သူ႔မ်က္လုံး မ်ားက… အေမရယ္…သမီးမွားပါၿပီ ဟု ေတာင္းပန္ေနသေယာင္။

မိခင္၊ ဖခင္တို႔၏ ေျခေထာက္ကို လွ်ာျဖင့္ လွ်က္၏။ ေတာင္းပန္ေနျခင္းသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မိခင္ ဖခင္ျဖစ္သူတို႔မွာလည္း သမီးျဖစ္သူအား ၾကည့္ရင္း ယူႀကဳံးမရ ျဖစ္ေနရတာေပါ့… အနီးပတ္ဝန္းက်င္မွ လူအမ်ားလည္း မခင္လွအတြက္ စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာ ျဖစ္ေနရရွာ၏။

မခင္လွ ေခြးဘဝေရာက္သြားေသာ သတင္းမွာ လပြတၱာၿမိဳ႕အနီး ပတ္ဝန္းက်င္သို႔ တစ္မုဟုတ္ခ်င္း သတင္းက ျပန႔္သြားပါ တယ္။ မခင္လွ၏ မိဘမ်ားအေပၚ ျပစ္မွားေစာ္ကားမိေသာ ကံႀကီးေၾကာင့္ပင္ ေခြးဘဝသို႔ ေရာက္သြားၿပီး သုံးရက္ခန႔္ အၾကာ မိဘမ်ား အေရးႀကီးကိစၥျဖင့္ ေခတၱခဏ အျပင္သြားေနခိုက္ ဗိုက္ဆာလြန္း၍ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မစင္တြင္းထဲသို႔ က်သြားၿပီး မစင္တြင္းထဲမွာပင္ ေသဆုံးသြားေလေတာ့ သည္။ အမ်ားက… မခင္လွ၊ ဝဋ္ကြၽတ္သြားၿပီ ဟု ေျပာေနၾကေသာ္လည္း အမွန္ကေတာ့ျဖင့္ ယခုမွ ထိုဝဋ္ကို စတင္ ခံစားရမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေတြးေနမိပါသည္။ မိဘမ်ားအား ျပစ္မွားခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ သူ၏လားရာအရပ္က မဟာ အဝီစိငရဲ၌ သာလ်င္ ျဖစ္ေပေရာ့မည္။ မခင္လွ ဘယ္လိုငရဲမ်ိဳးမွာ ခံရေလမလဲ မေတြးရဲေတာ့ပါ။

ဤအျဖစ္အပ်က္ သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ လပြတၱာၿမိဳ႕မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ ျဖစ္ၿပီး ကာလအားျဖင့္ သိပ္မၾကာလွေသးပါ။ မိဘဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ေက်းဇူးႀကီးလြန္းလွ၍ သက္ရွိဘုရားဟုပင္ ဆရာေတာ္က တင္စား ေခၚေဝၚလိုက္ ပါသည္။ အနႏၲဂိုဏ္းဝင္ ေက်းဇူးရွင္ မိဘတို႔အား ဘယ္လိုအေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္မွ မျပစ္မွားရပါ။ မေစာ္ကားရပါ။ အေမမွားေနလွ်င္လည္း အေမမွန္တယ္ အေဖမွားေနလွ်င္လည္း အေဖမွန္တယ္ ဟု ႏွလုံးသြင္း ခ်စ္ခင္ရပါမည္။ အျပစ္မျမင္တတ္ရပါ။

ကိုယ္၊ ႏႈတ္၊ ႏွလုံး သုံးပါးစလုံးျဖင့္ ျပစ္မွား ေစာ္ကားသူမ်ားသည္ မခင္လွေနာက္ လိုက္ၾကရမည္ဟု တထစ္ခ် မွတ္ယူသင့္ၾကပါသည္။ တစ္ခါတရံ စိတ္အခန႔္မသင့္၍ မိဘမ်ားအေပၚ ေဒါသထြက္လိုက္မိသည္ႏွင့္ မခင္လွအား သတိရလိုက္ပါ ဟု မွာလိုက္ပါရေစ။ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား သတိ သံေဝဂ ပြားႏိုင္ၾကေစရန္ ရည္႐ြယ္ပါသည္။ ခ်မ္းသာလမ္းႏွင့္ကန္ေတာ့ခန္း အရွင္ေဇယ်ပ႑ိတ(ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္)

ေမတၱာျဖင့္ – အရွင္ပုည( ဝကုန္း )

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

13 − three =